منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧١
نزول آيات، مشركان هستند نه مسلمانان.
دو نكته قابل توجه
الف: در اين آيه «١٢ سوره توبه»قرآن دستور مى دهدكه مسلمانان با گروهى كه دين آنان را به مسخره مى گيرند، مبارزه كنند چنانكه مى فرمايد: (وَطَعَنُوا في دينكم) :«بر آيين شما طعنه بزنند» ونكته آن روشن است زيرا يين يك فرد مسلمان، از جان ومال او گرامى تر است.
ب: در آيه مورد بحث، مسلمانان را به مبارزه، با سران كفر والحاد دعوت مى نمايد ومى فرمايد:(فقاتلوا أئمّة الكفر):«با سران كفر مبارزه كنيد» نكته آن اين است كه آنان مايه آلودگى همه افرادند، آنانند كه اگر اصلاح شوند جامعه اصلاح مى گردد، ودر غير اين صورت آلودگى همه را فرا مى گيرد.
پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله) مى فرمايد:
«صنفان من أُمّتي إذا صلحا صلحت الأُمّة وإذا فسدا فسدت الأُمّة: الأُمراء والقرّاء».[١]
«دو گروه از امّت من اگر اصلاح شوند همگى اصلاح مى شوند واگر آلوده گردند همه آلوده مى شوند. اين دو گروه عبارت است از : فرمانروايان ودانشمندان».
تحريك احساسات دينى
آيه سيزدهم: (أَلا تُقاتِلُونَ قَوماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ وَ هَمُّوا بِإِخْراجِ الرَّسُولِ وَ هُمْ بَدَؤُكُمْ أَوَّلَ مَرَّة أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ).[٢]
[١] سفينة البحار، ج١، ص ٣٠، ماده «أمر».
[٢] سوره توبه: ١٣.