مخالفان عصمت پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله)در مرحله خلاف وگناه ويا مصونيت او از خطا ولغزش با يك رشته آيات واحاديثى استدلال كرده اند، و از اين طريق اذهان ساده لوحان را نسبت به اصل عصمت مشوش ساخته اند، براى تكميل مطلب بايد مجموع دلايل آنان مورد بحث وبررسى قرار گيرد.

نخست آيات را وارد بحث مى كنيم آنگاه به توضيح پاره اى از روايات مى پردازيم.

١ـ اگر از هوى وهوسهاى آنان پيروى كنى...

خدا پيامبر را با يك رشته «قضاياى شرطيه» مورد خطاب قرار مى دهد :

(وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مالَكَ مِنَ اللّهِ مِنْ وَلِىّ وَ لانَصِير) (بقره/١٢٠).

«اگر از هوى و هوسهاى آنان (اهل كتاب) پس از آنكه آگاه شدى پيروى كنى، از جانب خدا براى تو، حامى وياورى نيست».

در همين سوره در آيه ١٤٥ همين مضمون نيز وارد شده جز اين كه در آخر آيه به جاى (مالَكَ مِنَ اللّهِ) ... جمله (إِنَّكَ إِذاً لَمِنَ الظّالِمينَ)آمده است ودر سوره رعد آيه ٣٧ آيه نخست بدون كم وزياد وارد شده جزاين كه به جاى (وَ لا نَصِيراً)كلمه (وَلا واق)آمده است.

اين آيات ومشابه آنها كه هم اكنون يادآور مى شويم، كوچك ترين گواه بر نفى عصمت نيست زيرا:اين آيات به صورت قضيه شرطيه وارد شده ويك چنين قضايايى هرگز گواه بر تحقّق شرط (پيروى از هوى وهوسها) نيست، بلكه با پيراستگى كامل