منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٨٩
٤ـ «آنانكه به او ايمان آورده و او را گرامى داشته ويارى نموده اند و از نورى كه همراه او نازل شده پيروى نموده اند آنان رستگارانند».
٥ـ «به پيامبران من ايمان آورديد وآنان را يارى نموديد و خدا را وام نيكو داديد؟».
٦ـ «اى افراد با ايمان! صداى خود را بلندتر از صداى پيامبر نكنيد وبا او بلند سخن نگوييد (فرياد نزنيد) همانطور كه با يكديگر بلند سخن مى گوييد، مبادا پاداش عمل شما بدون توجه از بين برود.آنهايى كه از صداى خويش در (محضر پيامبر) مى كاهند، كسانى هستند كه خداوند دلهاى آنان را براى پرهيزگارى آزموده است براى آنان آمرزشى وپاداشى بزرگ است.آنان كه تو (پيامبر) را از بيرون اطاق بلند صدا مى زنند بيشترشان نمى فهمند.اگر آنان صبر مى كردند تا خود بيرون آيى براى آنها بهتر بود، خداوند آمرزنده و مهربان است».
٧ـ «هركس كه با پيامبر پس از روشن شدن نشانه حق، به جدال و نِقاش برخيزد و از غير راه مؤمنان پيروى كند وارد دوزخ مى سازيم چه سرانجام بدى است».
٨ـ «هر كس با خدا و پيامبر او به مخالفت برخيزد، خدا سخت كيفر است».
٩ـ «با تو پس از روشن شدن واقعيتها مجادله مى كنند».
١٠ـ «اى افراد با ايمان هر موقع بخواهيد با پيامبر سرّى سخن بگوييد، پيش از آن صدقه اى بدهيد اين كار براى شما نيكو و مايه پاكيزگى است اگر چيزى براى دادن صدقه نيافتيد در اين صورت خدا آمرزنده و مهربان است، آيا از «فقر» ترسيديد، از اينكه پيش از «نجوى» صدقه اى بدهيد اكنون كه انجام نداديد و خدا نيز توبه شما را پذيرفت نماز را بپا داريد و زكات بدهيد، خدا وپيامبر او را اطاعت كنيد، خدا از آنچه كه انجام دهيد آگاه است».