در حالى كه آيه مورد بحث، درست نقطه مقابل آن مى باشد. بنابراين آيات وارده در سوره «برائت» كه آيات سيف ناميده مى شود، ناظر به مورد آيه نهم است وبا آن كمال هماهنگى دارد، نه آيه هشتم.

د: آيه هاى هشتم ونهم وهمچنين آنچه در سوره برائت آمده، طراح زمينه هاى نخستين سياست خارجى وحكومت اسلامى است وحكومت اسلامى را ملزم مى سازد كه در برقرارى علائق سياسى وتجارى با حكومت هاى كافر بايد شرايط حاكم بر دشمن را در نظر بگيرد، آنگاه رابطه برقرار كند، ودر اين مورد، برقرارى رابطه با حكومت غاصب اسرائيل، امريكاى متجاوز و ديگر جنايتكاران كاملاً روشن است هرچند عداوت اسرائيل روياروئى، وعداوت شوروى، منافقانه وعداوت آمريكا مشخص است.

٦ـ سرگذشت فتح مكه وپيمان از زنان

قرآن از بازگويى جزئيات «فتح مبين» خوددارى نموده است تنها تاريخ وحديث بازگو كننده تفصيل آن است وما نيز توضيح آن را به عهده آن دو، مى گذاريم تنها به توضيح پيمانى كه از زنان مكه پس از فتح آن گرفته شد، وقرآن يادآور آن است مى پردازيم قرآن در اين مورد چنين مى فرمايد:

(يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ عَلى أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِاللّهِ شَيْئاً وَ لا يَسْرِقْنَ وَ لا يَزنِينَ وَلا يَقْتُلْنَ أَولادَهُنَّ وَ لا يَأْتِينَ بِبُهْتان يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهنَّ وَ أَرْجُلِهِنَّ وَ

[١] سوره توبه، آيه١٢.