منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٧
از آنجا كه در ميان ياران پيامبر (صلى الله عليه وآله)، افراد زبون وترسو وجود داشت، براى تحريك اين گروه مى فرمايد:(أَتَخْشَوْنَهُمْ وَ اللّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ) :«آيا از مشركان مى ترسيد؟ خدا شايسته است كه از مخالفت با او بترسيد».
جهات احساسى جهاد در آيات
١ـ شما مظهر اراده الهى هستيد
قرآن دربخشى از آيه، سربازان اسلام را آن چنان به خدا نزديك مى داند كه،آنان را مظهر اراده خدا ومجريان مشيّت الهى، معرفى مى كند :
(يُعَذِّبْهُمُ اللّهُ بِأَيْدِيكُمْ) :«خدا مى خواهد مشركان را به دست شما كيفر دهد».
يعنى شما آن چنان به خدا نزديك هستيد كه خدا مى خواهد كار خود را از طريق شما انجام دهد.
افرادى كه ذوق وفهم قرآنى ندارند، شايد اين آيه را گواه بر مذهب جبريّه بگيرند وبگويند:بشر آلت بى اراده خداست وانسان مانند ارّه ورنده نجّار است، طبق مشيّت الهى كار مى كند. آنان در اين انديشه سخت در اشتباهند، زيرا اصولاً آيه ناظر به اين مسئله بغرنج فلسفى نيست. هدف آيه، تهييج احساسات سربازان اسلام به سوى جهاد است وآنان را آن چنان به خدا نزديك معرّفى مى كند كه گويى مظهر مشيّت الهى هستند.وعلّت اين مظهريّت اين است كه حركات وسكنات مجاهدان، به فرمان خدا وبه راهنمايى اوست از اين جهت مى توان كار آنان را كار خدا دانست.
٢ـ خدا آنان را خوار وشما را يارى مى كند
قرآن در قسمت ديگر آيه از تعلّق اراده قطعى خدا، برخوار ساختن مشركان وسرفرازى مؤمنان نويد مى دهد ومى فرمايد:(يخزهم وينصركم) : «مشركان را خوار