منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٥
پرداختند، آنان را رها كنيد زيرا خداوند بخشنده ومهربان است.اگر كسى از مشركان امان بخواهد به او امان بده، تا كلام خدا را بشنود سپس او را به مأمن وجايگاه خود، برسان (اجازه شنيدن سخن) براى اين است كه آنان گروه نادانند(شايد با شنيدن سخن خدا متوجه شوند)».
٢ـ «چگونه مشركان مى توانند با خدا وپيامبران پيمان داشته باشند؟ مگر آن دسته اى كه نزديك «مسجد الحرام» با آنها قراداد بسته ايد تا هنگامى كه بر «پيمان» خود استوار مانده اند، شما هم استوار بمانيد زيرا خدا پرهيزگاران را دوست مى دارد.چگونه مى توانند پيمان داشته باشند، اگر بر شما دست يابند در باره شماقرابت وپيمان را رعايت نمى كنند(مشركان) شما را به زبانهاى خود راضى مى كنند، ولى دلهاى آنان (از پذيرفتن گفتار شما) امتناع دارد وبيشتر آنها بدكارانند.(مشركان) آيات خدا را به بهاى كمى فروختند، و از راه خدا برگشتند. حقّا كه كار بدى مى كردند.در باره هيچ مؤمن ، خويشاندوى و پيمانى را رعايت نمى كنند وآنانند تجاوزكاران.اگر مشركان توبه كنند ونماز بخوانند وزكات بدهند، برادران دينى شما هستند. وما (اين) آيات را براى گروه دانايان شرح مى دهيم. اگر(مشركان) پس از بستن قرارداد، پيمانهاى خود را شكستند، وبر دين شما طعنه زدند با پيشوايان كفر نبرد كنيد زيرا براى آنها عهد وپيمانى نيست، شايد (از رفتار خود) دست بردارند».
٣ـ « اگر راستى اهل ايمان هستيد چرا با كسانى كه پيمانهاى خود را شكستند ودر صدد بيرون كردن پيامبر برآمدند ودر ابتدا با شما «دشمنى»آغاز كردند جنگ نمى كنيد، آيا از آنها بيم داريد، خداوند سزاوارتر است كه از او بترسيد.با آنان نبرد كنيد (تا) خدا، با دستهاى شما آنها را عذاب كند وخوارشان سازد، وشما را بر آنها پيروز گرداند ودلهاى گروهى را كه مؤمنند، بهبودى بخشد.(تا خدا) خشم دلهاى افراد با ايمان را ببرد وبر آنها كه مى خواهد با رحمت باز گردد وخدا دانا