منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣١٨
كه وضوح بيشترى دارند وارد بحث مى كنيم.[١]
آيه نخست از آيات خاتميت
(ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَد مِنْ رِجالِكُمْ وَ لكِنْ رَسُولَ اللّهِوَ خاتَمَ النَّبِيّينَ وَ كانَ اللّهُ بِكُلِّ شَيْء عَلِيماً) (احزاب/٤٠).
«محمّد پدر هيچ يك از مردان شما نيست، بلكه پيامبر خدا و ختم كننده پيامبران است وخدا به همه چيز دانا است».
توضيح: از رسمها وسنّتهاى غلط زمان جاهليت اين بود كه پسر خوانده خود را به منزله فرزند حقيقى خود مى دانستند وبا او بسان فرزندان واقعى خود رفتار مى كردند، مثلاً اگر پسر خوانده اى همسر خود را طلاق مى داد به خود اجازه نمى دادند كه با همسر او ازدواج كنند. اسلام براى كوبيدن اين نوع سنتهاى غلط، پيامبر را مأمور كرد كه با زينب، همسر زيد (كه پسر خوانده آن حضرت بود وهمسر خود را طلاق داده بود) ازدواج كند.
پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) با زينب ازدواج كرد. اين ازدواج در ميان مردمى كه به خدا ورسول او ايمان راستين نداشتند وبه اين عادات ورسوم خود به شدّت گرفتار بودند جنجالى برپا كرد، به طورى كه مى گفتند كه چرا پيامبر با همسر سابق پسر خوانده خود ازدواج كرد؟
خداوند براى كوبيدن اين افكار، در آيه مذكور چنين مى فرمايد:
«محمّد پدر هيچ يك از مردان شما كه از نسل او نيستند، نيست وزيد هم
[١] در گذشته بحث بس گسترده اى درباره «خاتميت» در سلسله بحثهاى «مفاهيم القرآن» كه تفسير موضوعى است به زبان عربى بر قرآن، انجام گرفته و اين بخش به صورت مستقل به وسيله دوست عزيز جناب آقاى استادى به پارسى برگردانيده شده و كراراً چاپ شده است از اين جهت در متن ـ با اقتباس از ترجمه مذكور ـ به فشرده گويى پرداختيم.