(وَعَلَى الثَّلاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتّى إِذا ضاقَتْ عَلَيْهِمُ الأَرْضُ بِما رَحُبَتْ وَ ضاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنْفُسُهُمْ وَ ظَنُّواأَنْ لا مَلْجَأَ مِنَ اللّهِ إِلاّ إِلَيْهِ ثُمَّ تابَ عَلَيْهِم لِيَتُوبُوا إِنَّ اللّهَ هُوَ التَّوّابُُ الرَّحيمُ).[١]

«همچنين رحمت خود را بر آن سه نفرى نازل نمود كه از لشكر اسلام بازماندند (ودر جهاد شركت نكردند) تا اينكه (بر اثر قطع رابطه مردم با آنها) زمين با آن وسعت بر آنها تنگ شد وجان آنها در فشار قرار گرفت. دانستند جز خداوند پناهگاهى نيست. خداوند آنها را مشمول رحمت خود قرار داد. تا توبه كنند. خداوند توبه پذير ورحيم است».

(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصّادِقينَ) .[٢]

«اى ايمان آورندگان، از خداوند بپرهيزيد وبا راستگويان باشيد».

روزى كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) بسيج عمومى را اعلام كرد، سه نفر از مسلمانان حقيقى به نامهاى «هلال» ، «كعب»، «مراره» از شركت در اين جهاد مقدّس كه اساس اسلام را تهديد مى كرد امتناع كردند و اين جهاد طورى بود كه اگر مسلمانان به موقع براى دفاع، قيام نمى كردند چه بسا با يك حمله ناگهانى تمام زحمات پيامبر ومسلمانان در طول بيست ودو سال نقش بر آب مى شد. اين سه نفر از پيامبر (صلى الله عليه وآله) معذرت طلبيدند كه اكنون موقع رسيدن خرما وفصل جمع آورى محصول است ونيز افزودند كه ما در ظرف چند روز كارهاى خود را روبراه مى كنيم وبلافاصله خود را به ارتش اسلام مى رسانيم.

ناگفته پيداست، پوزش آنها منطقى نبود هرگز اين گونه عذرها در لحظه اى كه اساس مذهب در خطر افتاده است پذيرفته نيست. مال دنيا وثروت دنيا در صورتى

[١] سوره توبه، آيه١١٨.
[٢] سوره توبه، آيه١١٩.