منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨
٧ـ «به هنگام حركت به سوى اخذ غنايم (جهاد توأم با آن) متخلفان از سفر عمره مى گويند اجازه دهيد ما نيز از شما پيروى كنيم مى خواهند سخن خدا را تغيير دهند بگو نبايد به دنبال ما بياييد خدا از قبل آن را گفته است. در اين موقع مى گويند بر ما حسد مىورزيد، بلكه آنان جز اندكى نمى فهمند».
٨ـ «به متخلفان (باديه نشين) بگو بزودى از شما دعوت مى شود كه به سوى گروهى قدرتمند برويد وبا آنها پيكار كنيد تا اسلام بياورند ويا كشته شوند اگر پذيرفتيد خدا به شما پاداش نيكو مى دهد واگر اين بار نيز مانند دفعه قبل روى برگردانيديد، شما را گرفتار عذاب دردناك مى كند».
٩ـ «شما هرگز در هيچ نبردى با من بيرون نخواهيد آمد وهرگز با دشمن نبرد نخواهيد كرد شماها در آغاز كار كناره گرفتيد; پس با مخالفان همدم شويد».
١٠ـ «اگر افراد كافر با شما نبرد مى كردند پشت به شما مى نمودند وبراى خود، دوست وياورى پيدا نمى كردند. اين سنّت كلى الهى است در گذشته وهرگز بر آن تغيير ودگرگونى پيدا نمى كنيد. او است كه دست آنان را از شما ودست شما را از آنان در دل مكه كوتاه ساخت، پس از آن كه شما را بر آنان مسلّط نمود وخدا به آنچه كه انجام مى دهيد بينا است.آنان كسانى هستند كه كافر شدند وشما را از مسجد الحرام وقربانيان را از اينكه به قربانگاه برسند بازداشتند واگر مردان وزنان مؤمن (در مكه نبود) كه بدون آگاهى، زير دست وپاى شما آسيب مى ديدند (شما را بر آنها مسلّط مى كرد) خدا هركس را بخواهد در رحمت خود وارد مى سازد واگر گروه كافر ومؤمن (مكه) جدا مى زيستند كافران را با عذاب دردناك عذاب مى كرديم».
١١ـ «خدا خواب پيامبر خود را راست نمود به خواست خدا به زودى، در نهايت امنيت وارد مسجد الحرام مى شويد در حالى كه سرهاى خود را تراشيده وناخن هاى خود را كوتاه كرده ايد از كسى نمى ترسيد خدا