منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٤
مقصود از سپاهى كه نديدند، فرشتگانى است كه مسلمانان را يارى كردند وآيه اخير حاكى از آن است كه افرادى كه به مسلمانان پشت كردند وبه تعبير آيه نخست (وَلَّيْتُمْ مُدْبِرينَ) مرتكب گناه شدند وخدا آن كس را كه بخواهد مى بخشد.
غنايم جنگى
غنايمى كه در اين نبردنصيب مسلمانان شد، كاملاً بى سابقه بود. كافى است بدانيم كه دشمن با دادن شش هزار اسير وبيست وچهار هزار شتر وچهل هزار رأس گوسفند و٨٥٢ كيلوگرم طلا، پا به فرار نهاد.
پيامبر (صلى الله عليه وآله) براى تعقيب دشمن، ناچار شد همه غنايم را به «جعرّانه» كه سرزمين امنى براى نگهدارى آنها بود منتقل سازد و خود با سپاه تجربه ديده به تعقيب دشمن بپردازد وآنها را در مناطق «اوطاس» و« نخله» و «طائف» تعقيب نمايد.
پيامبر (صلى الله عليه وآله) در اين تعقيب كاملاً پيروز بود، جز فتح طائف، كه به عللى، موفق به فتح اين دژ نگرديد وبدون اخذ نتيجه براى تقسيم غنايم به «جعرانه» بازگشت در اين جا تاريخ، سرگذشتهاى شيرين وآموزنده اى را نقل مى كند كه ما غالب آنها را در بحثهاى تاريخى خود آورده ايم تنها به نقل يك حادثه مى پردازيم:
تقسيم غنايم واعتراض مرد تميمى
ياران پيامبر اصرار داشتندكه هرچه زودتر غنايم جنگى ميان مجاهدان تقسيم شود پيامبر براى اينكه بى نظرى خود را ثابت كند، كنار شترى ايستاد ومقدارى پشم از كوهان آن گرفت، در حالى كه آن را ميان انگشتان خود قرار داده بود، رو به مردم كرد وگفت: من از تمام غنايم شما حتى از اين پشم جز «خمس» حقّى ندارم حتى اين خمس كه حقّ من است، آن را به خود شما باز خواهم داد بنابراين، هر فردى از شما هر نوع غنيمتى در پيش او هست اگر چه نخ وسوزن هم باشد همه را برگرداند تا