منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٠
افراد شما را به شگفت آورد(تصوّر كرديد كه فزونى نيرو تنها كليد پيروزى است) ولى سودى نبخشيد وزمين با آن گسترش بر شما تنگ شد وپشت به دشمن كرديد وفرار نموديد.سپس خدا آرامش خود را بر پيامبر خود ومؤمنان فرود آورد و آنان را با سپاهى كه نديدند، كمك كرد وافراد كافر را عذاب نمود، اين است سزاى كافران.سپس خدا پس از آن به هر كسى كه بخواهد به رحمت باز مى گردد خدا بخشنده ورحيم است».
٢ـ «برخى از آنان به تو در باره غنايم طعن مى زنند، اگر به آنان سهمى داده شود راضى مى شوند واگر محروم شوند خشم مىورزند.اگر آنان به آنچه كه خدا وپيامبر به آنها عطا نمود، راضى شوندو بگويند خدا ما را كافى است به زودى خدا ورسول او از كرمش به ما مى دهند، ما به سوى خدا توجه داريم، بهتر بود.صدقات فقط براى فقرا، بينوايان، وكاركنان برگردآورى آنها، مؤلفة القلوب وكسانى كه با دادن زكات، به اسلام راغب مى شوند، كسانى كه در بند بندگى هستند، بدهكاران در راه خدا، ودر راه ماندگان، حكم لازمى است از جانب خدا، خدا دانا وحكيم است».
تفسير آيات
سرزمين مكه وحومه آن به وسيله ارتش اسلام فتح گرديد وبساط بت پرستى برچيده شد، ولى هنوز، سرزمين «طائف» وحومه آن كه محلّ سكونت قبائل «هوازن» و «ثقيف» بود، براى بت پرستان دژ تسخيرناپذيرى به شمار مى رفت، از اين جهت پيامبر (صلى الله عليه وآله)تصميم گرفت كه هرچه زودتر به «طائف» دست يابد وبراى فتح آن ناچار بود از گذرگاه عميق وطولانى كه ميان دو كوه قرار داشت وبه سرزمين «حنين» منتهى مى شد، عبور كند.
قبائل «هوازن» و«ثقيف» از فتح مكه آگاه بودند واحتمال مى دادند كه پيامبر به فتح آنجا اكتفا نكرده وبا نيروى آماده خود به سمت آنان نيز حركت نمايد. از اين