البته در متن آيه گواهى بر تعيين يكى از دو احتمال وجود ندارد امّا با توجه به اين كه در آيه ديگر لفظ (عزّوره) را در بارهوظيفه مؤمنان نسبت به پيامبر به كار برده است مى توان گفت كه احتمال دوّم بر احتمال نخست برترى دارد چنانكه مى فرمايد:

(فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ) (اعراف/١٥٧).[١]

«آنانكه به او ايمان آورده و او را گرامى داشته ويارى نموده اند و از نورى كه همراه او نازل شده پيروى نموده اند آنان رستگارانند».

ونيز در باره مطلق پيامبران مى فرمايد:

(وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلي وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ وَأَقْرَضْتُمُ اللّه قَرْضاً حَسَناً)(مائده/١٢).

«به پيامبران من ايمان آورديد وآنان را يارى(يا احترام) نموديد و خدا را وام نيكو داديد؟».

در اين آيه نيزخود مؤمنان را به «تعزير» پيامبران دعوت مى كند.

شايد از طريق اين دو آيه مى توان گفت كه مقصود در آيه مورد بحث همان احتمال دوّم است، يعنى احترام وتوقير خود پيامبر.

ب: متانت در سخن گفتن

در اين مورد به آياتى كه در سوره «حجرات» وارد شده است، اكتفا مىورزيم:

(يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لاتَجْهَرُوا لَهُ بِالقَولِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعض أَنْ تَحْبطَ أَعْمالُكُمْ وَأَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ)(حجرات/٢).

«اى افراد با ايمان! صداى خود را بلندتر از صداى پيامبر نكنيد وبا او بلند

[١] اگر در آيات ديگر «تعزير» به معنى كمك كردن باشد، قطعاً در اين آيه به معنى احترام است به گواه اينكه مسئله كمك كردن را با جمله «نصروه» بيان كرده است.