٥ـ «چنين نيست، سوگند به پروردگار تو، مؤمن نخواهند بود مگر اين كه تو را در اختلافهاى خود داور قرار دهند آنگاه از داورى تو در دل، احساس ناراحتى نكنند و كاملاً تسليم گردند».

٦ـ «آنان كه با فرمان پيامبر مخالفت مىورزند از آن بترسند كه فتنه و ياعذاب دردناكى دامنگير آنان گردد».

٧ـ مؤمنان واقعى كسانى هستند كه به خدا و رسول ايمان دارند واگر در امر مهمى با او باشند بدون اذن او به جايى نمى روند. آنان كه از تو اذن مى گيرند آنها كسانى هستند كه به خدا و رسول او ايمان آورده اند در اين صورت هرگاه برخى از آنان براى كارهاى خود اجازه بگيرند، به آن كس كه بخواهى اذن بده وبراى آنان طلب آمرزش كن، خدا بخشاينده و رحيم است».

٨ـ «پيامبر به مؤمنان از خود آنان اولى است».

٩ـ «برهيچ مرد و زن مؤمن آنگاه كه خدا و پيامبر او در موردى فرمان دادند هيچ نوع اختيارى در كارشان نيست هركس كه خدا و رسول او را مخالفت كند، آشكارا گمراه شده است».

١٠ـ «اى افراد با ايمان بر خدا و رسول او پيشى نگيريد و از (مخالفت) خدا بپرهيزيد خدا شنوا و دانا است».

١١ـ «بدانيد در ميان شما است پيامبر خدا اگر در بسيارى از امور از شما پيروى كند شماها به زحمت مى افتيد».

١٢ـ «از آنان در گذر و براى آنان طلب آمرزش كن و در امور مشورتبنما».