(اَلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الّذي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوراةِ وَ الإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهيهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الأَغْلالَ الَّتي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ) (اعراف/١٥٧).

«آنها از فرستاده خدا (رسول) وپيامبر امّىّ (درس نخوانده) پيروى مى كنند، كسى كه صفات او را در تورات وانجيلى كه نزدشان است مى يابند. آنها را به خوبيها فرمان مى دهد و از بديها باز مى دارد پاكيزه ها را برآنها حلال مى شمرد وناپاكيها را تحريم مى كند وبارهاى سنگين وزنجيرهايى را كه بر آنها بود(از دوش آنان) بر مى دارد، پس آنها كه به او ايمان آورده و او را احترام نموده و يارى نموده اند و از نورى كه بر او فرود آمده پيروى كرده اند، همانا رستگارند».

صفات دهگانه پيامبر (صلى الله عليه وآله) كه در اين آيه آمده است به صورت زير است:

١ـ (الرّسول): فرستاده شده.

٢ـ (النبيّ): پيامبر.

٣ـ (الأُمّيّ): درس نخوانده.

٤ـ (مكتوباً عندهم في التوراة والإنجيل): خصوصيات او در تورات و انجيل نوشته شده است.

٥ـ (يأمرهم بالمعروف): به كارهاى نيك فرمان مى دهد.

٦ـ (و يَنهيهُمْ عَنِ المُنْكر) : از كارهاى بد باز مى دارد.

٧ـ (ويحلّ لهم الطيّبات): چيزهاى پاكيزه را براى آنان حلال مى شمارد.

٨ـ (ويحرّم عليهم الخبائث) : ناپاكيها را براى آنان تحريم مى كند.