١١ـ «اى جامه به خود پيچيده، شب را جز اندكى بپا خيز، نيمى از شب يا اندكى از آن كم كن يا برآن بيفزا، قرآن را با ترتيل(با تأنّى و آرام) بخوان، به همين زودى گفتار گران بر تو القاء مى كنيم ساعات و اوقات شب، مايه پا برجايى و استوارى گفتار است. براى تو در روز ، رفت وآمد طولانى است. نام پروردگار خود را به يادآر و به او توجه نما».

١٢ـ «خداى تو مى داند كه تو با جمعى از افرادى كه با تو هستند نزديك به دو سوّم و يا نصف و يك سوّم شب را به عبادت مى گذرانى».

١٣ـ «قرآن را بر تو نازل نكرديم كه خود را به زحمت بيفكنى بلكه مايه يادآورى است براى كسانى كه از مخالفت خدا بترسند».

١٤ــ «كتاب وحكمت را بر تو فرو فرستاد وآنچه را كه نمى دانستى به تو آموخت و كرم خدا در باره تو بزرگ است».

١٥ـ «تأويل متشابه يا قرآن را جز خدا و راسخان در علم نمى دانند».

١٦ـ «هرگز خدا آنان را مجازات نمى كند تا تو در ميان آنان هستى همچنانكه عذاب نمى فرستد تا طلب آمرزش مى نمايند».

١٧ـ «براى نماز نافله در برخى از شب برخيز تا خدا تو را براى مقام بس