(أَجَعَلَ الآلِهَةَ إِلهاً واحِداً إِنَّ هذا لَشَيْءٌ عُجابٌ* وَ انْطَلَقَ الْمَلأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَصْبِرُوا عَلى آلِهَتِكُمْ إِنَّ هذا لَشَيءٌ يُراد* ما سَمِعْنا بِهذا فِي الْمِلَّةِ الآخِرَةِ إِنْ هذا إِلاّ اخْتِلاقٌ)(ص/٥ـ٧).

«آيا خدايان متعدد را يك خدا قرار داده اين چيز عجيبى است بزرگان آنان (از محضر ابوطالب) بيرون آمدند وگفتند برويد در راه حفظ خدايان بردبار وبا استقامت باشيد اين چيزى است كه خواسته شده است ما اين سخن را در آخرين شريعت نيز نشنيده ايم (طبعاً از افسانه هاى پيشينيان است) اين جز دروغ چيزى نيست».

آنگاه كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) مكه را فتح كرد و خداوند،پيامبر را با خطاب (إِنّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً)مخاطب ساخت در اين موقع گروهى از مشركان مكه اسلام آوردند وبرخى ديگر مكه را ترك گفتند وگروه ديگر كه به حالت شرك باقى ماندند، نتوانستند يكتاپرستى راانكار نمايند از اين جهت گناه او نزد مردم مكه بخشوده وپوشيده شد.

ـ مأمون: خدا خيرت دهد اى ابالحسن[١].

٥ـ عبوسى و روى گردانى از نابينا ؟

سؤال: آياتى از آغاز سوره عبس حاكى است كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) از فرد نابينايى روى برگردانيده وبه تبليغ سران قريش پرداخت و وحى الهى بر توبيخ او فرود آمد; در اين صورت سؤال مى شود كه اين تبعيض در تبليغ وآن عتاب چگونه با عصمت او سازگار است؟

پاسخ: بزرگ ترين دستاويز مخالفان عصمت پيامبر بزرگوار(صلى الله عليه وآله)، پس از آيه سوره فتح، نخستين آيات از سوره عبس است.درآنجا پيامبر بزرگوار (صلى الله عليه وآله) ـ البته از

[١] طبرسى:احتجاج،ج٢، ص٤٣٣.