منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٦٧
٢ـ «اگر كرم ورحمت خدا شامل حال تو نبود، گروهى از آنان تصميم مى گرفتند كه تو را گمراه كنند، وآنان جز خويش كسى را گمراه نمى سازند(ودر پرتو همين رحمت) هرگز ضررى به تو نمى رسانند، خدا آنچه را كه تو نمى دانى به تو آموخت وكرم خدا در حقّ تو بزرگ است».
٣ـ «اگر از هوى و هوسهاى آنان (اهل كتاب) پس از آنكه آگاه شدى پيروى كنى، از جانب خدا براى تو، حامى وياورى نيست».
٤ـ «بر تو وبر كسانى كه پيش از تو بودند وحى كرديم كه اگر شرك بورزى عملهاى نيك تو حبط وبى اثر مى گردد و از زيانكاران مى باشى».
٥ـ «اگر او(پيامبر) سخن دروغى را به ما نسبت دهد وى را با قدرت مى گيريم، ورگ حيات او را قطع مى كنيم ، وكسى از شما مانع از اين كار نمى شود».
٦ـ «از خدا مغفرت بخواه، خدا بخشاينده ورحيم است».
٧ـ «براى گناهت طلب مغفرت نما، وخدا را عصرگان وصبحگان با ثناى او، تنزيه كن».
٨ـ «بدان خدايى جز او نيست وبر گناهت وافراد با ايمان از مرد وزن طلب مغفرت بنما خدا از كارها وحركات وسكنات شما آگاه است».
٩ـ « از او طلب مغفرت نما اوتوبه پذير است».
١٠ـ «خدا تو را ببخشد! چرا به آنها اجازه دادى؟ پيش از آنكه راستگويان را از دروغگويان بشناسى؟».
١١ـ «ما پيروزى آشكارى را نصيب تو كرديم، تا خدا گناهان متقدم ومتأخر تو را بيامرزد، ونعمت خود را در باره تو تمام سازد، وتو را به راه راست هدايت نمايد وتو را با نصرت قدرتمندى كمك كند».
١٢ـ «چهره درهم كشيده، وروى برگردانده، آنگاه كه نابينا به سوى او آمد، تو چه مى دانى شايد خويش راتزكيه كند، يا به ياد آورد ويادآورى