منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٦
ساخت، پس از آن كه شما را بر آنان مسلّط نمود وخدا به آنچه كه انجام مى دهيد بينا است».
چيزى كه اين پرسش را تشديد مى كند اين است كه اين گروه از مشركان دو جرم بزرگى را مرتكب شده بودند:
١ـ زائران را از زيارت خانه خدا جلوگيرى كردند. ٢ـ از رسيدن قربانيان به قربانگاه ممانعت به عمل آوردند زيرا برخى از ياران پيامبر قربانى همراه خودبرده بودند كه مى بايست پس از انجام فريضه عمره ذبح گردد ـ مع الوصف ـ كار به صلح و سازش انجاميد.
پاسخ پرسش
آيه ياد شده در زير نخست به دو گناه آنها اشاره مى كند سپس يادآور مى شود كه به خاطر حفظ جان مردان وزنان مؤمن بى گناه كه در مكه زندگى مى كردند فرمان مداخله نظامى داده نشد زيرا در سرزمين مكه مردان وزنان مستضعف ومؤمنى زندگى مى كردند كه به عللى نتوانسته بودند كه به مدينه مهاجرت نمايند واگر حمله نظامى انجام مى گرفت دامنه حمله به مكه مى رسيد واين گروه بدون آگاهى مسلمانان، زيردست وپا آسيب مى ديدند وخود اين كار يك نوع خسارت وزيانى براى مسلمانان بود واگر در سرزمين مكه گروه كافر، جدا از مؤمنان مى زيستند حتماً كافران را مؤاخذه مى كرديم.
(هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِالْحَرامِ وَالْهَدْيِ مَعْكُوفاً أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ وَ لَوْلا رِجالٌ مُؤْمِنُونَ وَ نِساءٌ مُؤْمِناتٌ لَمْ تَعْلَمُوهُمْ أَنْ تَطَئُوهُمْ فَتُصيِبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِعِلْم لِيُدْخِلَ اللّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً) [١]
[١] سوره فتح، آيه ٢٥.