منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٢٦
ترجمه آيات
١ـ «خدا داناى غيب است پس هيچ كس را بر غيب خويش آگاه نمى كند مگر بندگانى كه مورد رضايت او باشند وآن بندگان عبارتند از: فرستادگان او، وخدا براى فرستادگان خود از جلو و پشت سرشان، نگهبان قرار مى دهد».
٢ـ «محمّد (صلى الله عليه وآله) ديوانه نيست وفرشته را در افق روشن ديده است و او بر غيب بخيل نيست (علم غيب را كه بر او القا مى شود اگر صلاح باشد به شما مى گويد وبخل نمى كند و از شما پوشيده نمى دارد».
٣ـ « پيامبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله)رازى را به يكى از همسران خود گفت ولى او راز پيامبر را به ديگرى گفت خدا پيامبر را از جريان آگاه ساخت و به او خبر داد كه همسرش راز او را به ديگرى گفته است پيامبر با اينكه آگاه شد همسرش همه راز را به ديگرى گفته است امّا به قسمتى از آن اشاره كرد و به قسمت ديگر اشاره نكرد همسرش او را تصديق كرد و پرسيد چه كسى تو را از جريان آگاه ساخت ؟ فرمود: خداى دانا و آگاه مرا آگاه ساخت».
٤ـ «هنگامى كه فرشتگان به مريم گفتند: اى مريم خدا تو را به فرزندى نويد مى دهد كه نام وى مسيح عيسى فرزند مريم است، در دنيا وآخرت آبرومند و از مقربان درگاه خداست ودرگهواره با مردم سخن مى گويد و از صالحان است».
٥ـ «فرستادگان ما (فرشتگان) با مژده به نزد ابراهيم رفتند وگفتند: سلام بر تو... وهمسر وى كه ايستاده بود خنديد، او را به اسحاق وپس از اسحاق به يعقوب بشارت داديم».
٦ـ «به مادر موسى وحى كرديم كه موسى را شير بده آنگاه كه بر او ترسيدى، او را به دريا بيفكن ونترس وغمگين مباش، ما او را به تو باز مى گردانيم و از پيامبران مرسل قرار مى دهيم».