«شايسته مقام من اين است كه در باره خدا جز سخن راست نگويم، من به سوى شما با برهان وآيتى از جانب خدايتان آمده ام، ملّت اسرائيل را از قيد وبند رها ساز! فرعون در پاسخ گفت:اگر در اين ادّعا راستگو هستى، آيهاى بياور! (اعجاز خود را عملى كن)».

٢ـ هنگامى كه حضرت مسيح مردم را به رسالت خود دعوت نمود، پيش از درخواست مردم، معجزه هاى خود را به مردم اعلام نمود وچنين گفت:

(وَرَسُولاً إِلى بَنِي إِسْرائيلَ أَنّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِ آيَة مِنْ رَبِّكُمْ).(آل عمران/٤٩)

«من رسول خدا به سوى بنى اسرائيل هستم وبراى شما با نشانه هايى ومعجزه هايى آمده ام».

معجزه هاى او در ذيل آيه، شرح داده شده است.

اين آيات وآيات ديگر كه براى اختصار از نقل آنها خوددارى مى شود گواهى مى دهند كه هر موقع پيامبران الهى، ادّعاى نبوت مى نمودند فوراً با درخواست معجزه روبرو شده ومردم از آنان معجزه مى طلبيدند.

اين يك حقيقت تاريخى است ونه تنها قرآن بر آن گواهى مى دهد، بلكه تاريخ پيامبران نيز گواه بر آن مى باشد.

آيا پيامبر غير از قرآن معجزه ديگرى داشت؟

موضوع گفتار ما در اين بخش اين است كه آيا معجزه پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) منحصر به قرآن بوده يا علاوه بر قرآن داراى معجزات ديگرى نيز بوده است؟

براى نخستين بار اين موضوع از جانب مسيحيان عنوان شده است آنان به منظور پايين آوردن مقام وعظمت پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله)مدّعى آن شدند كه پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله)معجزه اى جز قرآن نداشت وتنها با قرآن تحدّى مى كرد، وهر موقع از او معجزه