قرآن يادآور مى شود كه آنان دروغ مى گويند، وعلّت تخلف آنان از اين سفر، خطرى بود كه احساس مى كردند وبا خود مى گفتند: پيامبر ومسلمانان كه بدون حمل سلاح به سرزمين دشمن گام نهاده اند جان به سلامت نمى برند، ومسئله كسب وكار وخانواده بهانه اى بيش نيست.

اين گروه بايد بدانند كه ايمنى معلول اقامت، وخطر نتيجه مسافرت نيست، چيزى مانع از اراده نافذ خدا نيست او اگر زيان وسود كسى را بخواهد، قطعاً همان مى شود. اينك آياتى كه در اين مورد نازل شده است:

(سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الأَعْرابِ شَغَلَتْنا أَمْوالُنا وَ أَهْلُونا فَاسْتَغْفِرْ لَنا يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ بِكُمْ ضَرّاً أَوْ أَرادَ بِكُمْ نَفْعاً بَلْ كانَ اللّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبيراً).[١]

«به زودى پس ماندگان باديه نشين به تو مى گويند: اموال واهل خانه ما را مشغول ساخت، در باره ما طلب آمرزش كن، به زبان آنچه در دل ايشان نيست مى گويند، بگو چه كسى مى تواند براى شما كارى انجام دهد، اگر خدا بخواهد براى شما زيان ويا بخواهد سودى برساند، بلكه خدا به آنچه كه انجام مى دهيد آگاه است».

(بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَ الْمُؤْمِنُونَ إِلى أَهْلِيهِمْ أَبَداً وَ زُيِّنَ ذلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَ ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَ كُنْتُمْ قَوماً بُوراً).[٢]

«نه (علت عدم شركت شما مسئله كار وكسب وزن وفرزند نبود) بلكه شما تصور كرديد كه در اين سفر پيامبر وافراد با ايمان كه با او همراه بودند، به سوى

[١] سوره فتح، آيه ١١.
[٢] سوره فتح، آيه ١٢.