٣ـ «درخواست كننده اى درخواست عذاب كرد وواقع شد، اين عذاب مخصوص كافران است وهيچ كس نمى تواند آن را دفع كند از سوى خداوند كه داراى فرشتگانى است كه به آسمان صعود مى كنند».

تفسير آيات

پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله)در سال دهم هجرت، براى تعليم مراسم حج به مكه عزيمت نمود. اين بار، انجام اين فريضه با آخرين سال عمر پيامبر عزيز (صلى الله عليه وآله)مصادف گرديد و از اين جهت آن را «حجّة الوداع» ناميدند. افرادى كه به شوق همسفرى يا آموزش مراسم حج در ركاب وى بودند، تا ١٢٠ هزار تخمين زده شده اند.

مراسم حج به پايان رسيد.پيامبر (صلى الله عليه وآله)راه مدينه را در پيش گرفت وگروه انبوهى او را بدرقه مى كردند.جز كسانى كه در مكه به او پيوسته بودند. همگى در ركاب او بودند. كاروان به پهنه اى به نام «غدير خم» كه در سه ميلى «جحفه» قرار دارد، رسيد.ناگهان پيك وحى فرا رسيد وبه پيامبر (صلى الله عليه وآله) فرمان توقف داد;پيامبر (صلى الله عليه وآله)نيز دستور داد كه همه، از حركت باز ايستند تا بازماندگان فرا رسند.

كاروانيان كه از توقف ناگهانى وبى موقع پيامبر در منطقه داغ وبى آب، آن هم در نيمه روز كه آفتاب بس سوزنده وزمين تفتيده بود، در شگفت ماندند.

مردم زير لبها مى گفتند:فرمان بزرگى از جانب خدا رسيده است ودر اهميت فرمان، اين بس كه به پيامبر مأموريت داده كه در اين شرايط نامساعد، همه مردم را از حركت باز دارد تا فرمان خدا را ابلاغ كند.

فرمان خدا براى رسول گرامى (صلى الله عليه وآله)در آيه زير بيان گرديد.

(يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ