(وَعَدَكُمُ اللّهُ مَغانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَها فَعَجَّلَ لَكُمْ هذِهِ وَ كَفَّ أَيْدِيَ النّاسِ عَنْكُمْ وَ لِتَكُونَ آيَةً لِلْمُؤْمِنينَ وَ يَهْدِيَكُمْ صِراطاً مُسْتَقيماً).[١]

«خداوند غنايم فراوانى را به شما وعده داده است كه به دست مى آوريد ولى اين يكى را زودتر براى شما فراهم ساخت ودست دشمنان را از شما كوتاه كرد تا نشانه اى براى مؤمنان باشد وشما را به راه راست هدايت مى نمايد».

(وَأُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها قَدْ أَحاطَ اللّهُ بِها و َ كانَ اللّهُ عَلى كُلِّ شَيْء قَدِيراً).[٢]

«غنايم ديگرى را وعده كرده است كه بر آن قادر نبوديد خداوند بر آن احاطه دارد وخداوند بر همه چيز توانا است».

در اين دو آيه به سه نوع غنايم اشاره است:

١ـ غنايم مؤجل يا مدّت دار (وَعَدَكُمُ اللّهُ مَغانِمَ كَثِيرَةً).

٢ـ وغنايم معجّل يا سريع (فَعَجَّلَ لَكُمْ هذِهِ).

٣ـ غنايم غير مقدور(وَأُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها).

مقصود از غنايم نخست غنيمتهايى است كه در فاصله هاى بعدى نصيب مسلمانان خواهد گشت ومى توان غنايم به دست آمده در جنگ «هوازن» را مصداق روشن آن دانست.

ومقصود از غنايم دوّم (معجّل) غنايمى است كه در فاصله بسيار كمى در سال هفتم

[١] سوره فتح، آيه٢٠.
[٢] سوره فتح، آيه ٢١.