منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٨

ومؤمنان را يارى نمايد».

واين بخش از خبرهاى غيبى قرآن است كه پس از چهارماه به روشنى تحقّق پذيرفت.

٣ـ شفاى قلوب مؤمنان

آنچه بيش از همه مجاهدان اسلام را به سوى جهاد تحريك مى كند دو جمله زير است:

١ـ (وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْم مُؤْمِنينَ) :«نبرد كنيد تا خدا به وسيله شما سينه مجروح گروهى از افراد با ايمان را شفا بخشد».

٢ـ (وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ) : «جهاد نماييد تا خدا به اين وسيله، آتش خشم آنان را فرو نشاند».

يعنى هنوز قلوب گروهى از افراد با ايمان جريحه دار است وسينه آنان از خشم وغضب مالامال است. جهاد شما در راه خدا مرهم سينه مجروح ومايه فرو نشستن خشم آنها خواهد بود. ودر پايان آيه پانزدهم، يكى از اصول ومعارف اسلامى را يادآور مى شود كه هنوز درهاى توبه به روى مشركان باز است، چنان كه مى فرمايد:(وَيَتُوب اللّه عَلى مَنْ يَشاء) .

***

ميان جامعه اسلامى وافراد مشرك قرابت وهمبستگى هايى وجود داشت چه بسا اين همبستگى گروهى از افراد با ايمان را كه هنوز پيوند خويشاوندى در نظر آنان محترم تر از وظيفه الهى ومذهبى بود، بر آن مى داشت كه در راه جهاد با آنان سستى ورزند وبه جاى اين كه با مسلمانان همراز گردند، مشركان را براى خود همراز انتخاب كنند. از اين جهت قرآن به اين گروه هشدار مى دهد ومى فرمايد: