منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٢
عبارت ديگر، به خدا وصفات او وپيامبر وى ايمان بياورد، ولى اگر به فرد با ايمان بگويند كه توبه كند مقصود ترك اعمال زشت وناهنجارى است كه شايسته مقام مؤمن نمى باشد. چنانكه مى فرمايد:
(وَتُوبُوا إِلَى اللّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ).[١]
«اى گروه با ايمان همگى به سوى خدا بازگرديد...».
قرآن در اين آيه ١١سوره توبه علاوه بر توبه، دستور مى دهد كه مشركان نماز بگزارند چنانكه مى فرمايد: (وَ أَقامُوا الصَّلوة)«نماز بگزارند» زيرا نماز پيوند انسان، با خدا ومظهر شناسايى او ويكى از اركان اجتماعى اسلام است. علاوه بر اين دستور مى دهد كه زكات بدهند چنانكه مى فرمايد:(وَآتَوُا الزَّكوة) :«زكات بدهند» زيرا زكات پيوند انسان با اجتماع وركن مالى واقتصادى اسلام است.
***
٦ـ اگر آنان توبه نمودند، واين دو «ركن» را بپا دارند نتيجه اين مى شود كه آنان برادران دينى شما خواهند بود چنانكه مى فرمايد:(فَإِخْوانُكُمْ فِي الدِّينِ) .
اسلام در كتاب وسنّت، روى اخوّت اسلامى تكيه كرده است ومى فرمايد:(إِنَّمَا المُؤْمنينَ إِخْوَةٌ)[٢] : «افراد با ايمان برادر يكديگرند».
پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) مى فرمايد:
«المسلمون اخوة تتكافؤ دماؤهم وتسعى بذمتهم أدناهم وهم يد على من سواهم».[٣]
«جامعه با ايمان برادران يكديگرند وتعهدات هر يك براى ديگران لازم الاجرا
[١] سوره نور، آيه ٣١.
[٢] سوره حجرات، آيه ١٠.
[٣] وسائل الشيعة، ج١٩، كتاب القصاص، باب ٣١، حديث هاى ١، ٢و٣.