روز بزرگ نيز هست. علّت اينكه چنين روزى را روز بزرگ مى نامند، اين است كه آن روز عيد بزرگ اسلامى است علاوه بر اين، بيشتر اعمال حج نيز در آن روز انجام مى گيرد بنابر اين تفسير، دو نوع حج به نامهاى «حجّ اكبر» و «حجّ اصغر» نخواهيم داشت، ولى گروهى كه لفظ «اكبر» را صفت حج گرفته اند ناچار شده اند براى توصيف «حج» با لفظ اكبر دو گونه حجّ، تصوير كنند وتوجيهاتى ذكر نمايند مانند:

الف: چون عيد قربان در آن سال با عيد يهود ونصارى مصادف بود، از اين جهت آن روز را در آن سال «حجّ اكبر» ناميدند.

ب: در آن سال چون مسلمان ومشرك كنار هم حج نمودند و از آن پس اين كار تكرار نشد از اين جهت چنين حجّى را «حجّ اكبر» ناميدند. شايد تفسيرى كه ما براى اين جمله بيان كرديم از اين وجه روشن تر باشد. در هرحال علّت اينكه براى خواندن قطعنامه، چنين روزى انتخاب گرديد اين است كه در روز منى از تمام نقاط حجاز گروه انبوهى حاضر مى شدند طبعاً با شنيدن قطعنامه مفاد آن را همراه خود برده ودر سرتاسر شبه جزيره منتشر مى ساختند.

از برخى از روايات استفاده مى شود كه امام على (عليه السلام)بخواندن آيات در جمره عقبه اكتفا نكرد بلكه آن را بر در منازل مشركان نيز تلاوت كرد.

***

٤ـ مفاد وشأن نزول آيات ونحوه ابلاغ آنها به مشركان مى رساند كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) مى خواهد با اين قطعنامه اساس معنوى دولت جوان خود را پى ريزى كند و رسميت دين وحكومت خود را در سراسر خاك شبه جزيره به سمع همگان برساند وبا نداى رسا و فراگير همچنانكه لفظ «اذانٌ» از آن حاكى است غير قانونى بودن هر روشى را كه بر اساس يكتاپرستى استوار نباشد اعلام نمايد.

قطعنامه موقعى ابلاغ گرديد كه پيامبر از جنگ «تبوك» بازگشته بود و تمام ساكنان «طائف» و«تهامه» و«نجد»وقبايلى كه تا مرز «تبوك» مى زيستند همگى از