راستى جاى تعجّب است گروهى كه خود را خداپرست وپيرو كتابهاى آسمانى مانند تورات وانجيل مى دانند واعتراف دارند كه پيامبران براى اشاعه خداپرستى، وطرد بت پرستى برانگيخته شده اند، مع الوصف اعلام بيزارى پيامبر را در اين آيات با اصول حريت وآزادى منافى دانسته اند ونهضت پيامبر را بر ضدّ مشركان پيمان شكن، يك روش غير اصولى تلقى كرده اند در صورتى كه عمل پيامبر به دنبال مبارزه هاى پيامبران پيشين است.

در پايان بايد از اين گروه اشكال تراش پرسيد آيا پيامبر با اين عمل به جامعه بشريت خدمت كرد وآنان را از زبونى وذلّت آزاد ساخت يا نه؟ بطور مسلّم نمى توان دوّمى را انتخاب نمود زيرا هيچ حق شناسى مبارزه با شرك را كار بى فايده نمى داند پس طبعاً بايد قسمت اوّل را انتخاب نمود وآن اينكه اين عمل به نفع جامعه بشريت بود با اين فرض اعمال زور وقدرت براى چنين امورى، صحيح ومنطقى خواهد بود هرچند طرف، آن را كار غير عادلانه بينديشد.