اين بار پيامبر (صلى الله عليه وآله) تصميم گرفت كه او نيز نماينده اى بفرستد تا نقطه نظرهاى او را در اين سفر از نزديك براى قريش تشريح كند مردى از قبيله «خزاعه» بنام «خراش بن اميه» براى اين كار برگزيده شد ولى قريش سرمست قدرت، او را دستگير كردند وبر خلاف رسوم جهان كه سفير مصونيت خاصى دارد، نزديك بود خون او را نيز بريزند سرانجام به وساطت برخى جان به سلامت بدر برد.

براى تبيين نظريه پيامبر (صلى الله عليه وآله) بايد فردى برگزيده شود كه در ميان قريش حامى وفاميل داشته باشد ازاين جهت عثمان بن عفان اموى براى اين كار انتخاب گرديد واو در پناه ابان بن سعيد بن عاص وارد سرزمين حرم گرديد، حتى به او اجازه دادند كه بيت را طواف كند ولى او به احترام پيامبر (صلى الله عليه وآله) از طواف خوددارى كرد، امّا قريش به او اجازه بازگشت ندادند.

بيعت رضوان

تأخير نماينده پيامبر (صلى الله عليه وآله) موجى از اضطراب وهيجان در ميان مسلمانان پديد آورد، پيامبر براى آزمودن پايه ايمان وايثار ياران خود، وتحريك احساسات پاك آنان در زير سايه درختى نشست، واز يكايك آنها پيمان گرفت كه تا آخرين نفس از دين وآيين وپيامبر خود دفاع كنند، اين همان پيمانى است كه در سوره«فتح» از آن سخن به ميان آمده وآياتى در اين مورد وارد شده است چنانكه مى فرمايد:

(إِنَّ الّذينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللّهَ يَدُ اللّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً).[١]

[١] سوره فتح، آيه ١٠.