وحكيم است. مگر فكر مى كنيد كه رها مى شويد(ومورد امتحان واقع نمى گرديد) وخدا كسانى را كه از شما جهاد كرده اند، وجز خدا وپيامبر وافراد با ايمان همرازى اتخاذ نكرده اند، نمى داند(وآشكار نمى سازد) خدا از كارهاى شما آگاه است».

تفسير آيات

شهر مكّه در سال هشتم هجرت به تصرّف مسلمانان در آمد وپايگاه شرك در چنين سالى سقوط كرد. پيامبر در سال نهم هجرت تا كرانه هاى شام رفت ودر تبوك، با قبائل متعددى، پيمان بست، پس از بازگشت به مدينه، شرايط ظاهرى ايجاب مى كرد كه پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله)در سال نهم عازم زيارت خانه خدا شود و از شهرى كه سال گذشته به تصرّف او در آمده است،بازديد نمايد. ولى مقارن اين احوال، حادثه اى رخ داد كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) را از شركت در مراسم حجّ آن سال بازداشت وحادثه از اين قرار بود:

رسم عرب در دوران جاهليت اين بود جامه اى كه با آن، خانه خدا را طواف مى كرد، پس از پايان طواف، در راه خدا به عنوان صدقه مى داد، از اين جهت اگر جامه مكرر نداشت، لخت وبرهنه طواف مى نمود. در همان سال در ماههاى حرام زن زيبايى وارد مسجد شد وچون جامه اضافى نداشت وجامه عاريت نيز نتوانست تحصيل كند، ناچار شد با وضع زننده وبه صورت برهنه كه محرّك افكار شيطانى حاضران در كنار خانه خدا بود، طواف نمايد.

پيامبرگرامى (صلى الله عليه وآله) از طواف زن مشرك با آن حركات زننده كه تاريخ متذكر آن است آگاه گرديد . و از اينكه خانه خدا كه بايد مهد تربيت ومركز فراگيرى تعاليم وروش هاى آسمانى باشد. بر اثر آزادى شرك وبت پرستى، مركز طواف زنان برهنه، وچشم چرانى جوانان شهوت پرست گرديده است. متأثّر گرديد.

مقارن اين گزارش پيك وحى فرود آمد. و آياتى چند از آغاز سوره برائت را