در رساله حضرت استاد علاّمه طباطبائى چنين مى خوانيم:«مباهله يكى از معجزات باقى اسلام است وهر فرد با ايمانى به پيروى از نخستين پيشواى اسلام مى تواند در راه اثبات حقيقتى از حقايق اسلام با مخالفين خود به مباهله بپردازد وازخداوند جهان درخواست كند كه طرف مخالف، را كيفر بدهد ومحكوم سازد».[٢]

تذكر چند نكته

گذشته بر اين كه تمام مفسّران ودانشمندان شيعه، موضوع مباهله را در كتابهاى خود آورده اند از ميان علما ودانشمندان اهل تسنن شصت نفر در كتابهاى خود درباره اين سرگذشت سخنانى گفته اند ونكاتى يادآور شده اند كه برخى را ذكر ميكنيم:

١ـ مسلم بن حجاج در صحيح خود ـ كه دوّمين صحيح از صحاح ششگانه است ـ مى نويسد:«معاويه به سعد وقاص گفت: چرا على را سب نمى كنى؟ جواب داد: به خاطر سه خصلتى كه على داشت ومن آرزو مى كنم كه يكى از آنها را دارا بودم. سپس پس از سخنانى مى گويد:هنگامى كه آيه مباهله نازل گرديد پيامبر(صلى الله عليه وآله)، على و فاطمه وحسنين(عليهم السلام)را خواست وقتى همگى جمع شدند پيامبر(صلى الله عليه وآله) گفت:«اَللّهُمَّ هؤُلاءِ أَهْلي»: «آنان اهل بيت من هستند».[٣]

٢ـ حاكم نيشابورى در مستدرك خود مى گويد: اخبار متواتر از ابن عباس وغيره رسيده است كه پيامبر (صلى الله عليه وآله)دست على وحسنين را گرفت وفاطمه را پشت سر

[١] نور الثٌقلين، ج١، ص٢٩٢ـ ٢٩١.
[٢] در برخى از روايات اسلامى نيز به اين موضوع تصريح شده است. به اصول كافى، كتاب دعا، باب مباهله ، ص ٥٣٨ مراجعه فرماييد.
[٣] صحيح مسلم، ج٧، ص ١٢٠.