منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٠٤
حالا از هر نوع رباخوارى خوددارى كنند ودر غير اين صورت ذمّه محمّد از آنان برئ بوده وتعهدى در برابر آنان نخواهد داشت».[١]
اين نامه روى پوست سرخى نوشته شد و دو نفر از ياران پيامبر به عنوان گواه زير آن را امضاء نمودند وسرانجام پيامبر (صلى الله عليه وآله)نامه را مهر نمود وبه سران هيئت داد اين صلحنامه كه به طور اجمال آن را در اينجا آورديم نموديم از شدّت عدالت ودادگسترى رهبرى عاليقدر اسلام حكايت كرده ومى رساند كه حكومت اسلامى بسان دولتهاى زورمند جهان نبوده كه از ضعف وبيچارگى طرف سوء استفاده كند و ماليات هاى سنگين را بر آنها تحميل نمايد بلكه در تمام لحظات روح مسالمت آميز دادگرى واصول انسانى را در نظر گرفته گام از آن فراتر ننهاد.
بزرگترين سند فضيلت
داستان مباهله وآيه اى كه در اين باره نازل گرديده است در طول تاريخ براى شيعه بزرگترين سند افتخار وفضيلت بوده است.
انسانهايى كه وجدان بيدار دارند مى توانند از برهانى كه پيامبر در مذاكره آوردند، به توحيد ويگانگى وپيراستگى خداوند از داشتن فرزند، پى ببرند ولى در اينجا راه ديگرى براى اثبات حقانيّت يگانگى خدا هست وآن اين كه ما هم فرزندان وزنان ومردان خود را دعوت كنيم، شما نيز اين كار را انجام دهيد وبه ملاعنه يكديگربرخيزيم واز خداوند بخواهيم كه دروغگويان را از رحمت خود دور سازد.
دعوت به مباهله كه آيه مورد بحث متضمن آن است داراى نكات زير مى باشد:
١ـ از اين كه به نقل سيره حلبى پيشنهاد مباهله از طرف پيامبر بوده است حاكى است كه وى به راه وروش وعقايد خود يقين داشت در پرتو دعاى او دشمن
[١] فُتوحُ البلدان، ص ٧٦.