فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١١٢ - اول - إقرار

امور مربوط به مُدَّعى‌عليه‌

٩٥- پاسخى كه مُدَّعى‌عليه در جواب مدَّعى‌ مى‌تواند بدهد عبارتند از: ١- إقرار، ٢- انكار، ٣- اظهار بى‌اطّلاعى، ٤- اظهار برائت ذمّه، ٥- سكوت، ٦- مال مورد دعوى‌ مال من نمى‌باشد.

اول- إقرار:

٩٦- احكام مربوط به إقرار در اينجا، همان احكامى هستند كه در همين جلد، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى رفتار حكومتى ولىّ‌امر»، صفحه ٦٦، فقره (٢٧ بيان شده اند.

٩٧- اگر پاسخ مُدَّعى‌عليه از ادعاء مدَّعى‌- خواه عين باشد يا دين، إقرار به حقانيّت مدَّعى‌ باشد، يعنى او با داشتن همه شرائط إقرار قبول كند كه مدَّعى‌ درست مى‌گويد، بايد حاكم حكم به حق نمايد و او را ملزم كند بر اينكه حق مدَّعى‌ را بدهد، و خصومت از بين برود، و همه لوازم حكم بر اين حكم حاكم مترتب مى‌شود از قبيل اينكه؛ نقض آن حرام است، و جائز نيست اين خصومت نزد حاكمى ديگر مطرح شود، و براى حاكم ديگر نيز جائز نيست دعواى او را استماع كند؛ و اما اگر او إقرار كند لكن حاكم حكم‌