مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٤ - آشنایی با قرآن (١١)
مجموعه آثار اسـتاد شهید مطـهری، جلد ٢٨، ص: ٢٢٤
دستبرنجنها از نقره؛ که بعضی گفتهاند فضّه در اینجا به معنای نقره دنیا نیست، یک نوع خاصی است که شبیه به نقره است. در آخر همه اینها: وَ سَقیهُمْ رَبُّهُمْ شَرابآ طَهورآ.
یک سؤال و پاسخ آن
اینجا یک سؤال هست و آن سؤال این است که در این آیات انواع نعمتها ذکر شد غیر از نعمت حورالعین، اسم حورالعین در اینجا نبود، چرا؟ این سؤالی است که مفسرین ـ حتی مفسرین اهل تسنن ـ مطرح کردهاند. در تفسیر المیزان نکتهای را از تفسیر ابوالسعود[١] نقل میکند. نمیدانم آیا اولین بار او این نکته را ذکر کرده است یا خیر. البته او خودش متوجه شده که این نکته در روایات هم هست. در میان اهل تسنن شاید اول کس او متوجه شد. چرا در این آیات نامی از حورالعین برده نشده است؟ میگوید: برای اینکه قبلا سخن ابرار بود و این آیه شأن نزولش علی و فاطمه و حسن و حسین است. چون در اینجا نام فاطمه بوده است خداوند اکرامآ لفاطمة اسمی از حورالعین نبرده است، و این نکته خوبی است. اکرامآ لفاطمة در اینجا اسم حورالعین برده نشده است.
ایام هم ایام فاطمیه است. وجود مقدس زهرای مرضیه(سلاماللهعلیها) در همین دنیا مصداق سَقیهُمْ رَبُّهُمْ شَرابآ طَهورآ است: پروردگار آنها به آنان جامی آشامانید که آنها را از همه چیز پاک کرد. این آیه از یک نظر مفادش مفاد آیه تطهیر است. آیه تطهیر هم همین است: اِنَّما یریدُ اللهُ لِیذْهِبَ عَنْکمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَیتِ وَ یطَهِّرَکمْ تَطْهیرآ[٢] اراده خدا تعلق گرفته است که پلیدی[٣] را ]از شما اهل بیت پیامبر دور سازد[ و شما را پاکیزه کند پاکیزه کردنی. شیعه و سنی در این آیه اتفاق دارند. مقداری که از اهل تسنن روایت آمده است کمتر از شیعه نیست که این آیه در مورد اهل بیت یعنی علی و زهرا و حسن و حسین است. حدیث معروف کساء به این ترتیبی که معروف است و میخوانند سند معتبری ندارد و لهذا شما میبینید مرحوم آقای حاج شیخ عباس قمی که یک محدث بزرگواری است، در کتاب مفاتیح، خودش حدیث کساء را نقل نکرده، اگر در آخر بعضی از مفاتیحها آوردهاند، این را بعد چاپخانهها اضافه کردهاند. به این ترتیبِ معروف هیچ سند درستی ندارد ولی اصل و ریشه درستی دارد. این اصل و ریشه را نه تنها ما که شیعه هستیم در کتب خود روایت کردهایم، اهل تسنن نیز زیاد روایت کردهاند که اصل قضیه همین بوده است که یک وقتی
[١] . تفسیر ابوالسعود تفسیری است از اهل تسنن، تفسیر خیلی خوبی هم هست و در حدود سیصد سال پیش درتركیه نوشته شده.
[٢] . احزاب / ٣٣.
[٣] . عرض كردیم تمام پلیدیها در نهایت امر به تعلقات و وابستگیهای به غیر حق منتهی میشود.