فرهنگ فرق اسلامی

آقا خانيه

عقايد و ادعيه اسماعيليان آقا خانى

اباحيه

اباضيه

اباضيه در مغرب

فرق اباضى

عقايد اباضيه

ابتريه

ابراهيميه

ابراهيميه

ابراهيميه

ابرقيه (ابراقيه)

ابلقيه

ابو السرائيه

ابو سعيديه

ابو مسلميه

فرقههاى طرفدار ابو مسلم

بركوكيه

سنباذيه

بهافريديه

برازبنديه

ابيضيه

اتحاديه

اثنىعشريه

ميراث ائمه

ظهور قائم

مبانى فقه اثنىعشريه

فقه جعفرى

بعضى از اعتقادات خاص شيعه اماميه

شيعه اماميه در ايران

اثنينيه

احسائيه

احقاقيه

احمديه

احمديه

اخباريه

اخنسيه

ادريسيه

ازارقه

ازدريّه (ازوريه!)

اسپيدجامكيه

اسحاقيه

اسحاقيه

اسحاقيه

اسحاقيه

اسكافيه

اسماعيليه

عقايد كلامى اسماعيليه

اسواريه

اشاعره

اصحاب اجماع

اصحاب الانتظار

اصحاب الحقيقه

اصحاب الرأى

اصحاب صحاح سبعه

اصحاب صحيفه ملعونه

اصحاب صفّه

اصحاب طاعة لا يراد اللّه بها

اصحاب العادات

اصحاب العبادات

اصحاب الكساء

اصحاب النّص

اصلحيه

اصوليون

اطرافيه

اعضائيان

افطحيه

افطسيه

افعاليه

اقليّان

الهاميه

اماميه

انازله

اوزاعيه

اهل افراط يا غلو

اهل اهمال

اهل الاهواء

اهل ايمان

اهل تفريط

اهل حق

جدول تجليات هفتگانه ذات حق در جامۀ بشر

اهل الرجعة

اهل الزيغ

اهل فترت

اهل سنت و جماعت

ايوبيه

بابكيه

با جوان

باسطيه

باطنيه

باقريه

باقريه

بالاسريه

بخاريه

بدائيه

بدعيّه

برازبنديه

براعنه

براقيه

بربهارى

برغوثيه

برقعيه

بركوكيه

بزيعيه

بساتره

بسلميه

بشارغه

بشّاريه

بشالوه

بصريون

بطيحيه

بغداديون

بكّاريه

بكتاشيه

بلاليه

بنانيه

بوثوبانيه

بهدينانيه

بهشميه

بهمنيه

بيانيه

بيهسيه

پاول فقيريه

پسيخانيه

تاركيه

تجانيه

تراجيه

تعليميه

تغلبيه

تغلبيه

تغلبيه

تفضيليه

تفويضيه

تكوينيه

تميميه

تناسخيه

تنزيليه

توحيد الهيه

توحيديه

تومنيه

ثعالبه

ثقة الاسلاميه

ثماميه

ثوبانيه

جاحظيه

جاروديه

جازميه

جبائيه

جحدريه

جروديه

جريريه

جعفريه

جعفريه

جعفريه

جعفريه

جعفريه

جلاليه

جلامده

جمهوريه

جنابيه

جناحيه

جنبلاطيه

جواربيه

جواليقيه

جوشنيه

جومدينيه

جوهريه

جهينيه

حارثيه

حاصريه

حاصريه

حبابليه

حبيبيه

حبيبيه

حداديه

حديثيه

حروريه

حروفيه

حريانيه

حريزيه

حريقيه

حسابيه

حسبانيه

حسينيه

حسينيه

حسينيه

حشيشيه

حصينيه

حقايقيه

حقيقيه

حلاّجيه

حلسفيه

حلمانيه

حلوليه

حماريه

حماريه

حماقيه

حمزيه (حمزويه)

حميريه

حنابله

حواريين

حيّانيه

حيدرى و نعمتى

حيدريه

خابطيه

خارجيه

خازميه

خالديه

خدّاشيه

خدلجيه

خرمزجيه

خرّميه

خصيبيه

خطابيه

خفافيه

خلاّليه

خليفيه

خماريه

خنّاقيه

خنبريه

خنفريه

خياطيه

دانقيه

داووديه

دراميه

دراوسه

دروزيه

عقايد دروز

مراتب و طبقات دينى دروز

دكينيه

ديلميه

ذبابيه

ذقوليه

ذكيريه

ذماميه

راجعيه

راسبيه

راونديه

راونديه

راهويهيه

رزّاميه

رسالنه

رستاقيه

رستميه

رشاونه

رشيديه

رضويون

رعينيه

رقّاشيه

رقوقيه

روحانيه

روشنيه يا روشنيان

رويديه

رهبانيه

رياحيه

زارگيريه

زابر شاهيه

زراريه

زعفرانيه

زنادقه

زهّاد ثمانيه

زهيريه

زياديه

زيانيه

فقه زيدى

زيديه الأقوياء

سابقيه

سابئيه (سابيه)

سارقيه

ساطيان

سالميه

سبائيه

سحابيه

سراجيه

سرانيه

سراويه

سرحوبيه

سرخابيه

سرخسيه

سريغيه

سفّاكين

سفيانيه

سكّاكيه

سلمانيه

فرق منسوب به سلمان

سليمانيه

سمّاعيه

سمعانيه

سميطيه

سميعيه

سنانيه

سنباذيه

سنت و جماعت

سواحليه

سواد اعظم

سوارخه

سورميه

سيابيّه

سيانيه

شاذليه

شافعيه

شباسيه

شباشيه

شبيبيه

شحاميه

شرامخه

شرطة الخميس

شريعيه

شريكيه

شريكيه

شعيبيه

شفعويه

شكاكيّه

شلاهمه

شلمغانيه

شماليه

شمراخيه

شميطيه

شيبانيه

شيعه عباسيه

صائديه

صاحب الزمانية

صاحب الزنج

صارليه

صارميه

صاعديه

صالحيه

صباحيه

صباحيه

صباحيه

صباحيه

صرامته

صفاتيه

صوارميه

صواكيه

صوفيۀ صفويه

صياحيه

ضاحكيه يا ضحاكيّه

ضراريه

ضميريه

طاطريه

طالبيه

طالقانيه

طاووسيه

طريفيه

طفيليان

طياريه

ظاهريه

عابديه

عانديه

عبائيه

عباسيه

عباسيه خلص

عباديه

عبد الجبّاريه

عبدكيه

عبدليه

عبيد اللهيه

عبيديه

عتاريه

عثمانيه

عجارده يا عجرديه

عزاقريه

عسكريه

عطائيه

عقدانيه

عقيراويه

عقيليه

علائيه

علبائيه يا علياويه

على العرشيه

عمّاريه

عمامره

عمرويه

عمرويه

عميد الاسلاميه

عميريه

عوام السالميه

عوجائيه

غالبيه

غرابيه

غسانيه

غفاريه

غماميه

غياثيه

غيلانيه

فارسيه

فارقيه

فاضليه

فاطميه

فاطميه

فدائيه

فداويه

فديكيه

فرائضيه

فرقۀ ناجيه

فشاريه

فضائيه

فضيليه

فطحيه خلّص

فقاوره

فواتيه

قاديانيه

قاسطين يا قاسطيه

قاسميه

قتيبيه

قحطبيه

قرامطه

قزلباشيه

قضائيه

قيفيانيه

كاغذيه

كاكائيه

كرامّيه

كردكيه

كريم خانيه

كلابيه

كلازيه

كله بزيه

كنانيه

كوكبيه

كياليه

كيسانيه

كيسانيه خلص

لاعنيه

لميزليه

ماتريديه

ماخوسيه

مارقيه

مازياريه

ماصريه

مالكيه

مالكيه

مأمونيه

مباركيه

مبتريه

مبتوره

مبدليه

مبرقعيه

مبعوضيه

مبهوتيه

متاوره

متبريه

متخيله

متراقبه

مترابصيه

متربصيه

مترفيه

متصليه

متصوّفه

متعاليه

متمنيه

متواليه

متوسميه

متوليان

مجبّره

مجرديه

مجسّمه

مجهوليه

محدّثه

محروقيه

محكمه اولى

محمّديه

محمّديه

محمّديه

محمّره

مخازره

مخالسه

مختاريه

مخترعه

مخزوميه

مخلوقيه

مخمّسه

مخمّسه

مراغيه

مرداريه

مرشديه

مرعشيه

مرفوعيه

مريسيه

مزرعيه

مستثنيه

مستدركه يا مستدركيه

مستعليه يا مستعلويه

مستعمله

مستغنيانيه

مستويان

مسقطيه

مسلميه

مسوّده

مشعشعيه

مصوّريه

مضطريه

مطبخيه

مطرفيه

مطلبيه

معاذيه

معاويه

معبديه

معتريه

معتزله

اصول پنجگانۀ معتزله

معذوريه

معروفيه

معطليه

معلوميه

معمريه

معمّريه

معنيون

مغيريه

مفروضيه

مفروعيه

مفروغيه

مفضّليه

مفضّليه

مفوضيه يا مفوضه

مقابليه

مقاتليه

مقاماتيه

مقصّره

مقنعيه

مكاسبه

مكرميه

ملاحده

ملامتيه

ملتزقيه

ممطوره

منتظرون (منتظريه)

منجميه

منذريه

منزليه

منصوريه

منفصليه

منقوصيه

منكريه

منكريه

منهاليه

موسويه يا موسائيه

مولهيه

مهاجريه

مهالبه

مهدويه

ميانيه

ميريان

ميسريه

ميمونيه

ميمونيه

نادريه

ناصريه

ناصريه

ناكسيه

ناووسيه

نجاريه

نجاريه

نجاريه

نجرانيه

نزاريه

نصيريه

نظاميّه

نعمانيه

نعمت اللهيه

نعيميه

نفيسيه

نقطويه

نميريه

نميلانيه

نواصره

نورساعيه

نهاليه

نيلانيه

واحديه

واحديه

وارديه

واصليه

واصليه

والهيه

وجوديه

وعيديه

وهابيه

هابطيه

هاشميه

هذيليه

هريريّه

هسمويه

هشاميه

هشاميه

هشاميه

هلاليه

هيصميه

ياشوطيه

يحيائيه

يحيويه

يحيويه

يزيديه

يزيديه

يزيديه

عقايد يزيديه

يعجوريه

يعفوريه

يعقوبيه

يعقوبيه

يعقوبيه

يعمريّه

يمانيه

يعموميه

يونسيه

يونسيه

فهرستها

فهرست فرق و طوايف

فهرست كتابها

فهرست مراجع

فهرست جايها

فهرست اعلام

فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١٢٦ - توحيد الهيه

الهى، نام نهاد. بديهى است جمعى از علماى اسلام و ديگر اديان، به مخالفت او برخاستند، اما اكبر مخالفان را از ميان برداشت.

موافقان نيز او را «صاحب ملكه اجتهاد» و ظلّ اللّه دانسته، اطاعت وى را تالى اطاعت امر الهى، و واجب شرعى و فرض عينى پنداشتند.

آنگاه روز جمعه‌اى در سال دوازدهم جلوس خود، در شهر فتح پورسيگرى، اكبر پس از نماز جمعه در مسجد جامع بر منبر رفت و خود را مظهر نام الهى و امام مفترض الطاعه اعلام كرد، و اين اشعار را كه ابو الفيض «فيض دكنى» ساخته بود، بر خلق فروخواند.

خداوندى كه ما را خسروى داد
دل دانا و بازوى قوى داد
به عدل و داد ما را رهنمون كرد
به جز عدل از خيال ما برون كرد
بود وصفش ز حدّ فهم برتر
تعالى شانه اللّه اكبر
سپس دستور داد تا در هر شب جمعه علما و مشايخ اسلام از شيعه و سنى و كشيشان و يسوعيان و احبار يهود و موبدان زرتشتى و پانديتهاى برهمن حتى ملحدان و دهريان و طبيعيان با آزادى در چهار ايوانى كه به همين قصد، در قصر خود بنا كرده بود با يكديگر به بحث و استدلال بنشينند و خود نيز در بحثها شركت مى‌جست و داورى مى‌كرد. اكبر قانون «جزيه» را از هندوان برداشت و هندوان و مسلمانان را از اين لحاظ برابر داشت.

آزار حيوانات و كشتن گاو را نيز بر اساس مذهب برهمنان هند، ممنوع ساخت. سپس مقرر فرمود كه: جمعى از دانشمندان به ترجمه كتب علمى و فلسفى هند بپردازند، از اين جهت كتاب مهابهاراتا و راميانه و كتبى ديگر به فارسى برگردانده شد.

اكبر پس از اعلام مذهب خويش، در دربار خود تشريفاتى قايل شده بود بدين گونه كه به مناسبت نام وى كه جلال الدين محمد اكبر بود و مذهب وى كه (العياذ باللّه) او را همطراز حق تعالى قرار مى‌داد، و طرفداران اين مذهب، در حضور پادشاه به جاى سلام مى‌گفتند: «اللّه اكبر» و ديگران پاسخ مى‌دادند جلّ جلاله!

ابو الفضل علاّمى از دانشمندان آن روزگار و مؤلف «آيين اكبرى» پا را از اين حدّ فراتر گذاشت و گفت:

شاه دين اكبر محمد آن كه از جاه و جلال گر نبودى كفر، مى‌گفتم خداى ديگريست جلال الدين محمد اكبر در سال ١٥٤٢ ميلادى در «امركت» از بلاد سند تولد يافت و در ١٤ فوريه سال ١٥٥٦ ميلادى در پنجاب تاجگذارى كرد و در ١٦ اكتبر سال ١٦٠٥ ميلادى درگذشت و تخت سلطنت را به پسرش جهانگير داد.