فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٩٩ - بربهارى
فرقهاى از «خوارج» هستند و از ياران يحيى بن اصرم، كه خويشتن را قطعا از اهل بهشت شمارند.
ابن المرتضى گويد: ايشان گويند كه: نماز بر سه ركعت است و يك ركعت و دو ركعت نباشد.
نشوان حميرى روايت كرده است كه آنان گويند: نماز عشا و صبح دو ركعت است.
«بدعيه» اقرار به نبى دارند ولى كسانى را كه در «عيد فطر» و «اضحى» خطبه خوانند كافر دانند و دست دزد را از شانه قطع كنند و گرفتن جزيه را از مجوس حرام دانند و خوردن ماهى را حرام شمارند مگر اين كه ذبح گردد و «حج» را در هر سال جايز شمرند و «حايض» را امر به روزه فرمايند.
بيان الاديان، ص ٤٩.
الحور العين، ص ١٧٨.
المنيه و الامل، ص ١٢٠.
برازبنديه
از فرق «غلاة» اند. -ابو مسلميه.
براعنه
از فرق «نصيريه» اند.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢، ص ٤٩٦.
براقيه
آنان از «غلاة» شيعهاند كه عبارتند از واصله، سبائيه، مفوضه، مجسمه، منصوريه، عراقيه، سرافيه، يعقوبيه، غماميه و براقيه مىباشند.
مشارق الانوار اليقين، ص ٢١١.
بربهارى
اصحاب حسن بن على بن خلف ابو محمد ابر بهارى (در گذشته در بغداد در ٣٢٩ ه) بودند كه از فقها و محدثان بزرگ حنابله بود كه در بغداد نقش بزرگى را بر ضد داعيان «شيعه» داشت و در زمان خود بزرگترين مروّج مذهب «حنبلى» به شمار مىرفت. او مىخواست كه عقايد اهل سنت و جماعت را به زمان رسول خدا و روزگار سه خليفۀ راشدين ابو بكر و عمر و عثمان يعنى به قول خودش به «دين عشق» پيش از قتل عثمان و پيدا شدن فتن در زمان حضرت على (ع) بازگرداند.
«بر بهار» به معنى ميوۀ ايالت بيهار در هند است كه بصورت ادويه از آن كشور مىآورند و ظاهرا خانوادۀ بربهارى يكى از فروشندگان اين ادويه در بغداد بودهاند.
از جمله كسانى كه از علماى اسلام مشهور به اين نسبت است ابو بحر محمد بن حسن بن كوثر بن على بربهارى از محدّثان مشهور (در گذشته در سال ٣٦٢ ه) را مىتوان نام برد. -حنابله.
اللباب فى تهذيب الانساب، ج ١، ص ١٠٧.