حى آوردن فرشتگان را از آسمان منكرند و اصلا منكر اين هستند كه در آسمان فرشته باشد، و فرشتگان را تأويل به داعيان كيش خود نمايند و غرض از ابليس و شيطان را مخالفان خود دانند.

گويند: پيغمبران گروهى بودند كه رياست را دوست مى‌داشتند. از اين رو به شرايع و نيرنگها و دعوى «نبوت» و «امامت» بر مردم حكومت كردند. هر كه در پى تأويل باطل رود از مردمان نيكوكار، و هر كه به ظاهر كار كند از اهريمنان فريفتار است.

گويند: معنى «نماز» دوستى امام و «حج» ديدار وى و به جاى آوردن خدمت اوست. هر كه معنى پرستش را شناسد وجوب عبادت از وى ساقط شود، چنان كه خداى تعالى گفته است: «وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ» . (حجر/٩٩) و گويند مراد از يقين شناختن تأويل است. و نيز در نامه خود گويد كه: من تو را اندرز مى‌دهم كه مردم را دربارۀ قرآن و تورات و زبور و انجيل و دعوت انبياء بد گمان كنى، و شرايع ايشان و اعتقاد به معاد و برخاستن مردگان از گورها و عقيده به فرشتگان در آسمان و جن در زمين را باطل سازى، و ايشان را قايل به اين كنى كه پيش از آدم مردم بسيارى بوده‌اند و جهان «قديم» است. -اسماعيليه.

الفرق بين الفرق، ص ١٦٩،١٨٨.

تبصرة العوام، ص ١٨١،١٨٢.

تلبيس ابليس، ص ١٠٢.

دائرة المعارف الاسلاميه، ج ٣، ص ٢٩٠.

الملل و النحل، شهرستانى، ج ١، ص ١٧٠، ١٧٨.

بيان مذاهب الباطنية و بطلانه.

الفرق و التواريخ (نسخه خطى) ، باب فى ذكر الفرق الباطنية.

Encycloped iedeL'Islam. tome I,P.١١٣١-١١٣٣

باقريه

گروهى از «شيعيان» اند كه معتقد به رجعت امام محمد باقر (ع) بودند.

ايشان كسانى هستند كه رشته «امامت» را از حضرت على بن أبي طالب (ع) نوادۀ او بنا بر وصيت پدرش (على بن الحسين) امام محمد بن على بن الحسين معروف به باقر كشانيده و او را «مهدى منتظر» مى‌دانند و گويند از جابر بن عبد اللّه انصارى روايت شده كه رسول خدا او را مورد خطاب قرارداد و فرمود: انك تلقاه فأقرئه منى السلام» [١]همانا تو او را خواهى ديد و چون او را ديدى سلام مرا به وى برسان.

جابر آخرين كس، از اصحاب

[١] -ملا محسن فيض كاشانى، تفسير صافى، ج ١، ص ٣٦٦.