فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٤٠٢ - مرجئه
محققانه ژوزف فان اس
ذيل كتاب «الارجاء» آورده شده است.
رسالۀ حسن بن محمد بن حنفيه تحت عنوان: فى الرد على القدريه و كتاب «الارجاء» كهنترين سندى است كه به دست ما رسيده است.
كتاب «فقه الاكبر» را كه منسوب به امام ابو حنيفه است از منابع عقايد اين فرقه به شمار مىآورند.
فضل بن شاذان از علماى قديم شيعه در كتاب «الايضاح فى الرد على سائر الفرق» ، اطلاعات گرانبهايى دربارۀ «مرجئه» به دست مىدهد.
دربارۀ اشتقاق واژۀ «مرجئه» اختلاف است حسن بن محمد بن حنفيه در كتاب «الارجاء» معتقد است كه منشأ ارجاء به عصر حضرت موسى (ع) بازمىگردد، آنجا در پاسخ سؤال از نسلهاى گذشته حضرت موسى (ع) به فرعون گفت: «علم آن به نزد خدا در كتاب او كه لوح محفوظ باشد قرار دارد و چيزى از پروردگار من پنهان نيست و او هيچ چيز را فراموش نمىكند» .
در آن كتاب به نقل از قرآن مجيد چنين آمده است: كان الارجاء على عهد موسى نبى اللّه اذ قال له فرعون: «. . . فَمٰا بٰالُ الْقُرُونِ الْأُولىٰ» ؟ قال: و هو ينزل عليه الوحى حتى قال: «. . . عِلْمُهٰا عِنْدَ رَبِّي فِي كِتٰابٍ لاٰ يَضِلُّ رَبِّي وَ لاٰ يَنْسىٰ.» طه/٢٠، ٥٢-٥٣.
ابو منصور ما تريدى در كتاب «التوحيد» الارجاء را به معنى تأخير آورده و از قول «حشويه» مىگويد كه: اين گروه از آن جهت «مرجئه» ناميده شدند كه همۀ كارهاى خوب را ايمان نمىنامند.
بايد دانست كه كلمۀ ارجاء در لغت به دو معنى آمده: يكى انجام دادن كارى پس از كار ديگر و معنى دوم آن اميد داشتن به آينده است.
براى تسميه اين فرقه چند وجه ذكر كردهاند: نخست آن كه، اين فرقه نيت و عقيده را اصل شمردند و گفتار و كردار را بىاهميت دانستند.
دوم آنكه-معتقد بودند همانگونه كه عبادت كردن با كفر سودى ندارد، گناه كردن هم چيزى از ايمان نمىكاهد.
سوم آن كه-بعضى از دانشمندان مانند نوبختى «ارجاء» را به معنى اميدوار كردن گرفتهاند، زيرا اين فرقه اهل كباير را با اداى شهادتين از مزيت ايمان نوميد نمىساختند و آنان را كافر نمىشمردند و براى همه اميد آمرزش داشتند. «مرجئه» از مخالفان سر سخت خوارج بودند زيرا خوارج مىگفتند: مسلمان با ارتكاب گناه كبيره كافر مىشود. امّا «مرجئه» بر خلاف آنان عقيده داشتند كه مسلمانان با ارتكاب كبيره از اسلام خارج نمىشود و همين