فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣٥٦ - قدريه
بن ابراهيم در ١٩٩ هجرى دعوى امامت كرد و در الرّس كه كوهى سياه نزديك ذى الحليفه در شش ميلى مدينه بود درگذشت.
وى بيست و سه رساله در بيان توحيد و عقايد «زيديه» و رد بر «رافضه» نوشته است. حسين بن حسن بن قاسم زيدى صاحب يمن آن مذهب را در ديلم و رويان رواج داد و ايشان در هدايت و رهبرى از امامان زيدى يمن پيروى مىكردند.
تاريخ اليمن، ص ١٨.
البعثه المصرية، ص ٢٣.
ترجمه تاريخ كمبريج، ج ٤، ص ١٨٢-١٩١.
قبريه
در هفتاد و سه ملت آمده كه «قبريه» گويند: بيچاره آدمى چون از دار دنيا رحلت كرد او را در قبر نهادند چهار گز مقدار آن يا كمتر و ميت در آنجا چگونه گنجد و دو فرشته منكر و نكير با عمود و چوب و چماق، پس معلوم شد كه سؤال و عذاب گور چندان اعتبارى ندارد.
ابو عثمان عراقى مىنويسد: «قبريه» منكر عذاب قبر و سؤال منكر و نكير در گورند و گويند: چگونه تصور مىشود كه دو فرشته بيايند و با ايشان دو گرز باشد و در گورى كه چهار ذرع بيشتر نيست جاى گيرند.
«قبريه» عذاب و عقاب كسى را كه درندگان او را خورده باشند و يا در آتش سوخته و خاكسترش به دريا ريخته باشد محال دانند [١].
الفرق المفترقه، ص ٩٠-٩١.
هفتاد و سه ملت، ص ٦٨.
قبليه
از طوايف «نصيريه» اند و بيشتر علويان در جنوب سوريه از اين طايفهاند.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢ ص ٤٩٦.
قتيبيه
گويند: حضرت امام محمد باقر (ع) زنده است و نمرده و هرگاه بخواهد ظهور خواهد كرد.
مشارق الانوار، ص ٢١٢.
قحطبيه
از غلاة شيعه بودند.
البدء و التاريخ، ج ٥ ص ١٢٤.
قدريه
در «هفتاد و سه ملت» آمده: قدريه گويند: سر رشته اختيار به دست ما است، طاعت و معصيت و خير و شرّ، فعل بندگان
[١] -كيفيّت عذاب قبر كه عقيدۀ كافۀ متشرعه است معلوم نيست و اما داستان فرشته و گرز از موضوعات عاميانه است.