فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١٨٣ - خلفيه
ديگر آثار نصيريه است كه: مطالبى راجع به ابو الخطاب در آنهاست.
صاحب «تبصرة العوام» مىنويسد: خطابيه گويند: خداى تعالى كه در قرآن فرموده: «. . . إِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً. . .» بقره/٦٧ بدان عايشه را مىخواهد و «. . . إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصٰابُ وَ الْأَزْلاٰمُ. . .» مائده/٩٠ بدان ابو بكر و عمر و عثمان را مىخواهد.
گويند: به جبت و طاغوت، عمرو عاص و معاويه را مىخواهد.
تبصرة العوام، ص ١٧٠-١٧١.
فرق الشيعة نوبختى، ص ٤٢-٤٣،٦٩- ٧١.
حور العين، ص ١٦٦.
المقالات و الفرق، ص ٥٠-٥٦-٨١- ٨٥.
رجال كشى، فهرست، ص ٢٧٤-٢٧٦.
الفرق بين الفرق، ص ١٥١.
ام الكتاب، ص ١١.
خفافيه
از فرق كراميه بودند.
صاحب «تبصرة العوام» مىنويسد: خفافيه و ابراهيم مهاجر از ايشان گويند: اسماء، اعراض است به ذات شخص و جمله اعراض از اصوات و غيره باقىاند و علم نه مقدور بندگان است. -كراميه.
تبصرة العوام، ص ٧٢-٧٣.
خلاّليه
از فرق «راونديه» يعنى شيعيان بنى عباسند كه امام را بعد از محمد بن حنفيه و ابو العباس سفاح حق ابو سلمه حفص بن سليمان خلاّل وزير و صاحب مؤسس خلافت عباسى مىدانستند.
-بسلميه.
خلطيه
از فرق «اسماعيليهاند» و گويند: آنچه در قرآن و احاديث از نماز و روزه و زكات و حج و غيره وارد شده است همه محمول بر معانى است، و معنى ديگر ندارد و قيامت و بهشت و دوزخ را انكار كنند.
تحفه اثنىعشريه، ص ١٦.
خلفيه
از فرق «خوارج» و پيرو خلف نامى هستند كه از ميمونيه بود و با حمزۀ خارجى بجنگيد.
آنان به جنگ شدن را با دشمنان خود جز با امام خويش نپسندند. خلفيه مانند ازارقه كودكان مخالفان خود را اهل دوزخ دانند.
به قول شهرستانى: خلف خارجى پيشواى خوارج كرمانى و مكران بود. شايد نام او مسعود بن قيس بوده (رجوع شود به فرقۀ حمزيه) .
خلف با ميمونيه در «قدر» و