فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١٢ - ابراهيميه
محمّد و ابراهيم براى رسيدن به خلافت به سعى و كوشش پرداختند، و سفرايى از سوى خود به سرزمينهاى شرقى و غربى اسلام گسيل مىداشتند.
پس از پيروزى بنى العباس بر بنى اميه، و افتادن خلافت اسلامى به دست عبد اللّه سفاح وى در دوران كوتاه خلافتش مشغول استوار ساختن بنيان خلافت عباسى بود و فرصت توجه به فعاليت آن دو برادر نداشت.
پس از مرگ سفاح، برادرش منصور، جانشين او شد و به دفع ايشان پرداخت. در زمان وى محمّد نفس زكيه در اول رجب سال ١٤٥ در مدينه علم طغيان برافراشت، از طرف ديگر برادرش ابراهيم، كه در بصره هواخواهانى بسيار بر او گرد آمده بودند، به يارى برادر، در رمضان سال ١٤٥ هجرى خروج كرد، و در اندك مدتى بر سواد عراق و اهواز و فارس دست يافت. منصور عباسى خود به دفع او شتافت و از بغداد به كوفه رفت تا ساكنان آن شهر را نگذارد در اين قيام به ابراهيم بپيوندند. سپس سپاهى به سردارى برادرزادهاش عيسى بن موسى به حجاز فرستاد، و در مدينه بر محمّد نفس زكيه غلبه يافت.
عيسى بن موسى پس از كشتن محمّد، به امر منصور براى سركوبى ابراهيم به بصره فرستاده شد. ابراهيم كه هواخواهان بسيارى در بصره داشت، نخست سپاهيان عيسى بن موسى را شكست داد، ولى پس از رسيدن خبر كشته شدن برادرش نفس زكيه در مدينه، و اختلافى كه بين شيعيان حسنى يعنى ابراهيميان، با شيعيان حسينى و طرفداران زيد بن على بن حسين روى داد، عباسيان از تفرقه ايشان استفاده كردند. عيسى بن موسى، ابراهيم را شكست داد و بر اثر زخم مهلكى كه برداشته بود در بيست و پنجم ذىقعده ١٤٥ ه در گذشت.
عمدة الطالب فى انساب آل ابى طالب، ص ٨٧-٩٢.
اعيان الشيعة، ج ٥.
تاريخ الرسل و الملوك، طبرى، ج ١٠، حوادث سال ١٤٥ ه.
الكامل فى التاريخ، ابن الاثير، ج ٥، ص ٥٦٠-٥٧٠.
مقاتل الطالبيين.
Encycloped iedeL'Islam, tomeIII,P.١٠٠٨-١٠١٠
ابراهيميه
پيروان ابراهيم بن موسى بن جعفر بن محمّدند، كه نخست از داعيان محمد بن ابراهيم بن اسماعيل معروف به ابن طباطبا بود و پس از وى دعوى پيشوايى در يمن كرد.
توضيح آن كه محمد بن ابراهيم بن اسماعيل معروف به ابن طباطبا، پس از