(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۲، ص ۲۶۹؛ صحيح مسلم، ج ۲، ص ۲۳۸؛ نووى، ج ۱۰، ص ۵۰۰)
در جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۶؛ كنوز الحقائق، ص ۶۴ به اين صورت آمده:
[الف] أَلدُّنْيا سِجْنُ المُؤْمِنِ وَجَنَّةُ الْكافِرِ. [ب] أَلدُّنْيا لا تَصْفُوْ لِمُؤْمِنٍ كَيْفَ وَهِىَ سِجْنُهُ وَبَلاؤُهُ.

۲۶۷.أَلدُّعاءُ هُوَ العِبادَةُ.

ترجمه: دعا عبادت است.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۲۲۵؛ ج۴، ص ۵۲۹؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۴)

۲۶۸.أَلدِّينُ النَّصِيحَةُ لِعِظَمِ مَوقِعِها مِنَ الدِّينِ.

[ ترجمه: دين نصيحت و دلسوزى است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۲۲۲؛ صحيح مسلم، ج ۱، ص ۳۱؛ نووى، ج ۱، ص ۴۲۹)

و در ج ۵، ص ۳۰۲ فقط جمله اوّل اين حديث آمده: أَلدِّيْنُ النَّصِيْحَةُ للّه ِِ وَلِرَسُوْلِه وَلِكِتابِه وَلِأَئِمَّةِ المُسْلِمِيْنَ وَعامَّتِهِم. (صحيح بخارى، ج ۱، ص ۱۳؛ صحيح مسلم، ج ۱، ص ۵۳)