تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ١٠٤
۲۸۹.أَحَبُّ إِلَى اللّه ِ مِن عالَمٍ بَخِيلٍ.
ترجمه: سخى نزديك است به خدا و به بهشت و به مردمان، و دور است از دوزخ، و بخيل دور است از خداى و بهشت و مردمان و نزديك است به دوزخ و خداى تعالى سخى جاهل را دوست تر دارد از آنكه عالم بخيل را.
(تفسير ابوالفتوح رازى [١]
، ج ۱، ص ۶۵۱)
۲۹۰.أَلسَّعادَةُ كُلُّ السَّعادَةِ طُولُ العُمرِ فِي طاعَةِ اللّه ِ.
ترجمه: نيك بختى و همه نيك بختى، درازى عمر بود در طاعت خداى.
(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۴۹۶؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۳۲)
۲۹۱.أَلسَّعِيدُ مَنِ اتَعَظَ بِغَيرِهِ.
[ ترجمه: سعادتمند كسى است كه از ديگران پند پذيرد.]
(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۱۳۷)
اين حديث به صورت ديگر نيز آمده: أَلشَّقِىُّ مَنْ شَقِىَ فِىْ بَطْنِ أُمِّه وَالسَّعِيْدُ مَنْ وُعِظَ بِغَيْرِه. «مسلم، ج ۸، ص ۴۵؛ جامع الصغير، ج ۱، ص ۶۳»
۲۹۲.السَّلامُ إِسمٌ مِن أَسماءِ اللّه ِ تَعالى فَأَفشُوهُ بَينَكُم فَإِنَّ الرَّجُلَ المُسلِمَ إِذا مَرَّ بِالقَومِ فَسَلَّمَ عَلَيهِم فَرَدُّوا عَلَيهِ كانَ لَهُ عَلَيهِم فَضلُ دَرَجَةٍ بِذِكرِهِ إِيّاهُم بِالسَّلامِ فَإِنْ لَم يَرُدُّوا عَلَيهِ رَدَّ عَلَيهِ مَن هُوَ خَيرٌ مِنهُم وَأَطيَبُ.
ترجمه: سلام نامى است از نامهاى خداى تعالى. فاش داريد ميان شما كه مرد مسلمان چون به قومى بگذرد و بر ايشان سلام كند و ايشان جواب دهند، او را بر ايشان فضل درجه باشد به آنكه سلام كرده باشد بر ايشان اگر ايشان جواب ندهند او را، جواب دهد او را آنكه از ايشان بهتر باشد و پاكيزه تر [يعنى فرشتگان ]
(تفسير