۱۷۴۴.أُبَىِّ كعب روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله«هر كه او سوره و الشمس بخواند، خداى تعالى چندان ثواب دهد او را كه ثواب آنان باشد كه هر چه آفتاب و ماهتاب بر آن تابد، به صدقه داده باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۵۳۷)

۱۷۴۵.روايت كنند از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول ص«هر كه او سوره و اللّيل بخواند، خداى تعالى روز قيامت چندان ثواب دهد او را كه راضى شود و او را از سختى و دشوارى عافيت دهد و خوارى هيچ بدو نرسد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۵۴۰)

۱۷۴۶.اميرالمؤمنين على (عليه الصلوة والسلام) روايت كرد«هيچ كس نباشد الاّ او را در بهشت جاى بود و در دوزخ جاى».
مردى گفت: يا رسول اللّه ! پس ما عمل ترك كنيم.
گفت: «نه، اعملوا فكلّ ميسّر لما خلق له».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۵۴۱)

۱۷۴۷.روايت است از زِرِّ حُبيش، از أُبَىِّ كعب كه رسول«هر كه او سوره و الضّحى بخواند، او از جمله آنان باشد كه خداى پسندد كه رسول صلى الله عليه و آله شفيع او باشد و به عدد هر يتيمى و سائلى كه در دنيا بوده باشد، او را دو حسنه بنويسند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۵۴۳)

۱۷۴۸.عبداللّه عبّاس گفت كه رسول صلى الله عليه و آله گف«به من نمودند آنچه امّت مرا خواستند دادن از ظفر و نصرت و فتح شهرها. من خرّم شدم و جبرئيل آمد و براى زيادتى من اين آيه آورد: «وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى» [٥] ».
گفتم: آن چيست كه خداى را خواهد دادن تا راضى شوم؟