۱۸۱۴.انس مالك روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گف«هر كه او يك بار «قُلْ هُوَ اللّه ُ أَحَدٌ» برخواند، خداى تعالى چندان ثواب دهد او را كه هفتاد قطار شتر از ياقوت سرخ آفريده و روح در او دميده و پر از نوشتها كرده، تنگ تر از موى زنگيان و باريك تر از موى مردمان».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۶۰۸)

۱۸۱۵.أُبَىِّ كعب روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله«هر كه يك بار بخواند، خداى تعالى از آسمان رحمت و خبر بر او بارد و سكينه فرو فرستد بر او و او را به رحمت بپوشد و آواز او به مانند آواز نحل در زير عرش افتد و از حق (سبحانه و تعالى) هيچ چيزى نخواهد، الاّ كه بدهد او را و در حراست و حمايت خود گيرد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۶۰۸)

۱۸۱۶.عقبة بن عامر روايت كرد كه رسول گفت:«خبر دهم به فاضل ترين چيزى كه پناه دهندگان به آن پناه جويند؟»
گفتند: بلى يا رسول اللّه .
گفت: «اين دو سوره: «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ» [٣] و «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ» [٤] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۶۱۰)

۱۸۱۷.عقبة بن عامر روايت كرده است كه رسول صلى الله عليه«خبر دهم تو را به دو سوره كه فاضل ترين سوره هاى قرآن است؟»
گفتم: بلى يا رسول اللّه .
گفت: «معوّذتين».
گفتم: مرا بياموز.