۱۳۹۲.ابو هريره گفت:خواندم كه بهتر از تو حاضر بود؛ يعنى رسول عليه السلام. گفت: يا ابا هريره! به خداى بر تو كه شنيدى رسول عليه السلام مرا گفت و عبداللّه رواحة را و كعب بن مالك را «اللّهم ايّدهم بروح القدس». گفت: نعم.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۴، ص ۱۴۳ ـ ۱۴۴)

۱۳۹۳.از زِرّ حُبيش از أُبَىِّ كعب كه رسول عليه السلام«هر كه او سوره طس سليمان برخواند، خداى تعالى او را ده حسنه بنويسد، به عدد هر كس كه به سليمان ايمان داده است و به هود و شعيب و صالح و ابراهيم و به عدد آنان كه به ايشان كافر شدند و روز قيامت از گور برخيزد و مى گويد: لا اله الاّ اللّه ومحمّد رسول اللّه وعلى ولىّ اللّه ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۱۴۴)

۱۳۹۴.حسن بصرى گفت كه رسول عليه السلام گفت:«خروس بانگ مى كند: اذكروا يا غافلين؛ ذكر خداى كنيد اى غافلان!».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۱۵۲)

۱۳۹۵.عبداللّه بن عمر اللّيثى روايت كرد از ابو سرجة الا«اين دابّه را سه خروج باشد. يك بار برون آيد به اقصى اليمن. خبر او در باديه فاش شود و ليكن به مكّه نرسد. خبر او چون مدّتى دراز بر اين برآيد. يك بار ديگر بيرون آيد خبر او در باديه آشكارا شود و در مكّه نيز خبر باشد از او. آن گه يك روز مردمان در مكّه در مسجد الحرام باشند، او از ناحيت مسجد بيرون آيد، زيادت مى شود و نزديك مى درآيد از ميان حجر الاسود و در بنى مخزوم پديد آيد. مردم از او بترسند و بگريزند و جماعتى كه دانند كه از خداى نتوان گريختن، به پيش او شوند و رويهاى ايشان روشن شود، چون ستاره درخشان. آن گه روى در زمين نهند. هيچ طالب او را در نيابد كه هيچ هارب از او غايب نشود تا به حجاب هايى كه به او برسد. آن كس كه دشمن او باشد، از او بترسد. از ترس او پناه با نماز دهد كه نماز مى كنم. او از پس