۱۷۴۹.ابو جعفر الباقر عليه السلام روايت كرد از پدرش سيّ«روز قيامت كه من در موقف شفاعت بايستم. چندان گناهكار را بخواهم كه خداى تعالى گويد: راضى شدى اى محمّد؟ من گويم: رضيتُ رضيتُ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۵۴۴ ـ ۵۴۵)

۱۷۵۰.روايت است از صادق عليه السلام كه يك روز رسول صلى«اى دخترك! اين مرارت و تلخى دنيا فرو بر به اميد حلاوت آخرت كه خداى تعالى آيتى به من فرستاده: «وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى» [٣] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤]
، ج ۵، ص ۵۴۵)

۱۷۵۱.در خبر است كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«روز قيامت چندان شفاعت دهند مرا كه گويم: حسبى حسبى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۵۴۵)

۱۷۵۲.عبداللّه عباس روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آ«از خداى سؤال كردم كه خواستمى تانه كرده بودمى. گفتم: بار خدايا! نه سليمان را ملكى عظيم دادى و نه فلان كس را فلان نعمت دادى؟»
حق تعالى گفت: يا محمّد صلى الله عليه و آله «أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى...» [٦] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۵، ص ۵۴۵)