۱۳۴۶.گوش او خواند. نيك شد و بر پاى خاست. رسول عليه السلام گفت: «چه خواندى در گوش او؟»
گفت: اين آيتها.
رسول عليه السلام گفت: «به آن خداى كه جان من به امر اوست، اگر بنده از سَر يقين و ايمان بر كوه خواند، از جاى بشود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۳، ص ۶۴۵)

۱۳۴۷.روايت است از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه گفت:پيغمبر عليه السلام گفت: «هر كه او سورة النور بخواند، خداى تعالى او را به عدد هر مؤمنى كه بود و باشد از گذشتگان و آيندگان، ده حسنه بنويسد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۶۴۵)

۱۳۴۸.هاشم بن عروه از عايشه روايت كرد كه رسول عليه السل«زنان را بر غرفها منشانيد و ايشان را نوشتن مياموزيد. دوك رشتن بياموزيد و سوره نور».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۶۴۵)

۱۳۴۹.حديث ماعز معروف است كه بيامد و گفت:يا رسول اللّه ! زنيت فطهّرنى؛ زنان كرده ام، مرا پاك كن. رسول عليه السلام روى بگردانيد. او به دگر جانب رفت و بگفت. رسول روى بگردانيد. سيُّم بار به ديگر جانب آمد و گفت: «زنيت فطهّرنى. رسول عليه السلامآن را كاره بود.طَلَبِ شبهتى مى كرد تا دفع حدّ كند.
گفت: «لعلّك قبلتها؛ همانا بوسه داده باشى؟»
گفت: يا رسول اللّه ! بيش از اين بوده است و خواست تا دگر باره گويد. يكى از جمله صحابه گفت: يا هذا، دانسته هستى كه اگر يك بار دگر گويى رسول عليه السلام تو را رجم فرمايد و سنگسار كند؟ گفت: دانسته ام و خود براى اين آمده ام كه رسوائى و عذاب دنيا از عذاب و رسوايى آخرت آسان تر است. آن گه بار چهارم گفت: يا