۱۹۲۹.در تفسير آيه: «إِنَّ اللّه َ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُو?دُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها» [٤] ، از صادق عليه السلامو باقر عليه السلام روايت كردند: «مراد به اهل امانات امامان اند و به امانت امامت است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۷۸۳)

۱۹۳۰.باقر عليه السلام گفت:«نماز و زكات و روزه و حج از جمله امانت است و غنيمت از اين جمله است كه امانت در او به جايى آرند و خيانت نكنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۷۸۴)

۱۹۳۱.در تفسير اولى الأمر باقر عليه السلام گفت:«ائمّه معصوم اند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۲، ص ۱۵)

۱۹۳۲. در تفسير «وَمِيثاقَهُ الَّذِي واثَقَكُمْ بِهِ» [٨] ، ابو الجارود روايت كرد از باقر عليه السلامكه گفت: «مراد به ميثاق آن عهد است كه رسول عليه السلام بر امّت گرفت در حجّة الوداع به ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام و تحريم خمر و كيفيّت وضو».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٩] ، ج ۲، ص ۱۱۴)

۱۹۳۳.باقر عليه السلام گفت:«توسّل كنى به خدا به طلب رضاى او و به آن كه به قضاى او رضا دهى و بر بليّت او صبر كنى و در سبيل او جهاد كنى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١٠] ،