۱۹۹۴.از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كردند كه او گ«ظالم را براى آن تقديم كردند تا بدانند كه اعتماد بر كرم اوست. آن گه ذكر مقتصدان كرد كه ميان خوف و رجااند. آن گه ذكر سابقان كرد تا كس از عذاب او ايمن نباشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۳۹۰)

۱۹۹۵.از حضرت اميرالمؤمنين (صلوات اللّه و سلامه عليه) ر«چون او را از آيت پرسيدند، گفت: «ظالم آن است از ما كه از ما بيرون آيد و از ظالمان عطاء ستاند، و مقتصد آن است كه منكر نباشد به دل و زبان، و سابق آن است كه به تيغ بيرون آيد و امر معروف كند و نهى و منكر».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۳۹۱)

۱۹۹۶.اصبغ نباته گفت از حضرت اميرالمؤمنين (صلوات اللّه«هر كه خواهد كه به مكيال تمام مزد بستاند، بايد كه آخر كلام او كه از مجلس برخيزد اين باشد كه بگويد: وَسَلامٌ على المرسلين والحمد للّه ربّ العالمين».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۴، ص ۴۵۳)

۱۹۹۷.حارث اعور روايت كرد از حضرت اميرالمؤمنين على (صلو«هيچ مردى را پيش من نيارند كه او بر داوود حواله زنِ اُوريا كند و الاّ او را دو حد زنم: حدّى براى نبوّت و حدّى براى اسلام».