تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٤٩٣
۱۷۳۶.ابو ايوب روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله را«شفع عرفه است و وتر عيد».
(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۵۲۱)
۱۷۳۷.عمران بن حُصَيْن از رسول صلى الله عليه و آله رواي«شفع و وتر نماز است، بعضى از آن جفت و بعضى از آن طاق».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۵۲۱)
۱۷۳۸.مقداد روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«از قوم عاد مردان بود كه چون ايشان را با حيى اى يا قبيله اى خصومتى بودى، يكى از ايشان بيامدى و سنگى عظيم از كوه بكندى بر طول و عرض آن قبيله بياوردى و بر سر ايشان فرو گذاشتى و هلاك كردى ايشان را».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۵۲۳)
۱۷۳۹.اميرالمؤمنين على (عليه الصلوة والسلام) گفت:يا رسول اللّه ! دوزخ را چگونه آرند؟
گفت: «دوزخ را هفتاد هزار فرشته به هفتاد هزار زمام به عرصه قيامت آرند. جمره اى از جمرات دوزخ به هفتاد هزار زمام به عرصه قيامت آرند. آن گه يك شرار از او پديد آيد كه اگر فرشتگان دفع نكنند، همه اهل جمع را بسوزند. آن گه آن خازنان گويند: يا رسول! بشارت باد تو را كه خداى تعالى گوشت و پوست تو بر آتش حرام كرده است». نزد آن حال گويند: نفسى نفسى، مگر رسول صلى الله عليه و آله كه او گويد: امّتى امّتى».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۵۲۹)
۱۷۴۰.روايت است از زِرِّ حُبيش از أُبَىِّ كعب كه رسول ص«هر كه اين سوره بخواند، خداى تعالى او را ايمن كند از خشم خود در روز قيامت».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۵۳۱)
۱۷۴۱.عبداللّه عبّاس روايت كرد از رسول صلى الله عليه و«روز قيامت هيچ بنده را